Uzun bir aradan sonra
Açıldı perde
Bahçenin toprağına ve gül tomurcuklarına
Döküldü pencereden ışık
Şıppadanak
Akşam ellerinde acı bir çığlık
Tren raylarından kopan fırtına
Uzun yordamlara ayarlı saat
Sabırla çökerken Kızıltoprak’a
Avuçiçlerinin kaşıntısı bitmedi
Bereket herhal bereket
Yollarımı kuşatan ırmakları bereketin
Sularıyla soğuk, coşkun sularıyla
Tenime duyarlık ve serinlik
Kabartı, ürperti, keskinlik
Mektup açılır sevindirici haber
Haber dediğin zaten ayağa gelendir
Beklenmedik bir anda
Yaşamın alnında dank diye doğan
Gayzer gibi dökülüp salkım saçak
Sıkıntı çölünde gerçek bir vaha
Serap açmaz oldu gözlerime
Yanık her yanım
Tuhaf dizelerimden sezilir
Gerçektir beni açan
Sözdür, dildir, şiirdir
Bulutları dağıtan
Keyiflendiren
Beyin kıvrımlandıran
Fışkıran incelikler ve pırıltılar
Uzun bir aradan sonra
Açıldı perde
Gönül bahçeme ve ülkemin toprağına
Düştü cemre
Şimdi ellerimle yuyarım
Terini çalışmış kaslarımın
Şimdi uzun uzun çalar
Armonikası yüreğin
Özgür bir bayrak doğuyor
Yedi yıldız bir ay-iki deniz arasında
Haberdir umut verir gerçekler
Olanlar olacak olanların sigortası...
Semih Seyyid
