Çerkeslerin Anasayfası

ÇELİK CANLAR YURDU

Ne Rusu kalmış ne Osmanlısı
Ne Gürcü çizmesi ne de Kazak
Bir avuç can, bir avuç toprak
Bir tarafta hırçın Karadeniz
Diğer tarafta karlı Kafkas
Vurun ha ! Vurun! Vurun ha! Vurun !

Silemediniz , silemezsiniz
Ne kadarda acizmiÅŸsiniz
Nihayetinde iÅŸte!
Bir avuç can , bir avuç toprak
Durmadan yorulmadan ezdiniz
Sürdünüz geçtiniz….

Ama görüyorsunuz işte
Karlı Kafkasın eteğinde
Karadenizin yorulmadan salladığı,
O eÅŸÅŸiz cennet beÅŸikte
Hepinize inat , dünyaya inat
Alnı nuru pak , geleceği için
Abhazya denen o bir avuç toprakta
Bir avuç çelik can , hala dimdik ayakta…

Göremediniz , bilemediniz
Bre ey iÅŸgalci gafiller
Yaradanın su verdiği o çeliğe
Cennetin bile kıskandığı o beşiğe
Doğanların kan soyundan
Gelen bir avuç candan başkası
Sahip olamaz , başka eller tutamaz…
Bir türlü tutamadığınız o çeliğe
Yaradanın verdiği suyun kaynağı
O bir avuç canın göz pınarlarıdır…

Siz hiç atayurdunuz için ağlamış mıydınız?

İrfan İŞGÖR