Çerkeslerin Anasayfası

adige kültürüm

dogdum anadolunun bir adige köyünde
yasadim cocuklugumu adige kültürümle
kurak bir anadolu köyü yoksada bir zenginligi
yasiyordu halki el ele adige kültürü zenginligiyle.
paylasilirdi yasam adina ne varsa verilirdi olmayanada.
dügünüleri dügün evi degil köy halki yapardi
yaslari birlikte tutardik radyomuzu bile acmazdik
kimsenin hasati kalmazdi tarlasinda
komsu cocugunu gönerirdi gerektiginde.
misafirlerde birlikte agirlanirdi
serefine koyunlar kesilirdi
birlikte yenilir icilir eglenilirdi
yuerser aksamlari düzenlenirdi
misafir adina dügünler yapilirdi
yaslilar sayilir cocuklar sevilirdi
gelinler nazlandirilir hatirlari sorulurdu
gencler hangi eve gitseler psihalive yaptirirdi
kizlar el üstünde tutulur korunurdu
ah cocuklugumun tatli dünyasiydi
hanzirguaseler gezdirdim yagmurlar yagdirdim
kavurgalar kavurdum cedeneler doldurdum
hedikler yedim hingerezuler dönderdim
ah o günleride nasil özledim
adige köyüm babugueyim
kis aylarinda cuma aksamlari lekumler pisirilir
yazlari cocuklara üzümler dagitilir.
o tatlar hala dün gibi damagimda
bu gün 45 yilsonra gururuyla yasiyorum adige kültürümün
soruyorum? herkese kac millete vardir
böylesi sosyal ve kültürel dayanisma
gecmiste gibi anlatisim sehilere dagilisimiz
böylesi güzel bir kültürün yozlasmasi
yüregimin kanayan yarasi
ah güzel adige kültürüm
ah o tatli ana dilim
yasamasi dilegim
en son adige ölene kadar

adige nurhan kandemir