BARBAROS İLE YENALAşağıda Almanya'da Barbaros ile Türkiye'den Yenal'a ait kısa iki not var. Her ikisi de 19-20 yaşlarında, notlarında bir çok ortak nokta göreceksiniz.
Farklılıkları , Barbaros kendi isteği ile Almanya'ya, Yenal ise zorla, sürgünle Türkiye'ye giden ailelerden geliyor. Barbaros'un özlem duyduğu ülke güçlü, kendi ayakları üzerinde duran, Barbaros olmasa da var olmaya devam edecek bir ülke, Yenal'ın ülkesi, dili, kimliği ise işgal altında, bu nedenle Yenal'ın ülkesi için bir kişi bile çok önemli.
Şimdi aşağıdaki notları okuyun ve Barbaros ile Yenal'a hak verip vermediğinizi değerlendirin.
Barbaros'un NotuHerkese merhaba, ben Almanya'dan Barbaros, ismimi annem koymuş, annem ve babam Türk... Bugün sizlere Türkiye'yi ve Türkleri ne kadar sevdiğimi anlatacağım.
Benim dedem Almanya'ya işçi olarak gelmiş, babam ve ben burada doğduk. Babamın Türkçesi iyi ama ben pek konuşamıyorum. Ben Almanya vatandaşıyım ve henüz Türkiye'yi hiç görmedim ama ülkemi çok seviyorum.
Burada (Almanya) doğdum, büyüdüm, Almanca'yı anadilim olarak konuşuyorum, arkadaşlarım, okulum, komşularım, kimliğim kısacası hayatıma dair her şey burada. Bu ülkeyi de seviyorum ve burada yaşamaktan mutluyum.
Kalbimde, her bir tarafında Türkçe konuşulan, Türk bayrağının dalgalandığı hiç görmediğim ülkem Türkiye'nin özlemi var. Diyebilirsiniz ki "madem bu kadar özlem içindesin git orada yaşa", haklısınız da ama hayat şartları her zaman istediğiniz gibi olmuyor.
Bana Türkiye'yi ve Türkleri seviyorum diye Alman arkadaşlarım bazen farklı gözle bakıyor, sen Almanya'da doğdun, büyüdün, dilin Almanca, Almanya vatandaşısın, senin ülken burası sen Almansın diyorlar ama ben nerede olursam olayım Türküm, dilimi bilmesem de vatanımda yaşamasamda Türküm!
Yenal'ın NotuHerkese merhaba, ben Türkiye'den Yenal, ismimi annem koymuş, annem ve babam Çerkes... Bugün sizlere Çerkesya'yı ve Çerkesleri ne kadar sevdiğimi anlatacağım.
Benim büyük dedem sürgünle Türkiye'ye gelmiş, babam ve ben burada doğduk. Babamın Çerkescesi iyi ama ben pek konuşamıyorum. Ben Türkiye vatandaşıyım ve henüz Çerkesya'yı hiç görmedim ama ülkemi çok seviyorum.
Burada (Türkiye'de) doğdum, büyüdüm, Türkçe'yi anadilim olarak konuşuyorum, arkadaşlarım, okulum, komşularım, kimliğim kısacası hayatıma dair her şey burada. Bu ülkeyi de seviyorum ve burada yaşamaktan mutluyum.
Kalbimde, her bir tarafında Çerkesce konuşulan, Çerkes bayrağının dalgalandığı hiç görmediğim ülkem Çerkesya'nın özlemi var. Diyebilirsiniz ki "madem bu kadar özlem içindesin git orada yaşa", haklısınız da ama hayat şartları her zaman istediğiniz gibi olmuyor.
Bana Çerkesya'yı ve Çerkesleri seviyorum diye Türk arkadaşlarım bazen farklı gözle bakıyor, sen Türkiye'de doğdun, büyüdün, dilin Türkçe, Türkiye vatandaşısın, senin ülken burası, sen Türksün diyorlar ama ben nerede olursam olayım Çerkesim, dilimi bilmesem de vatanımda yaşamasamda Çerkesim!
CERKES.net