Çerkeslerin Anasayfası

Sürgün yıllarında Bandırmanın Sığırcı diye bir Kaberdey köyünden iki genç dini konularda ehil oldukları için, ilçenin Müftüsü tarafından cıvardaki köylere vaazlar versinler,Çerkesler dini konularda geri kalmasınlar diye görevlendirilmiş. Bunların birinin adı Ahmet'miş diğerinin de Seyyide.Seyyide Çerkes Kızlarına dini konuları anlatmak için görevlendirilmiş.

Bunlar gittikleri köylerde günlerce haftalarca kalır Şeriatı anlatırlarmış.

_yav bu Seğeslerde bir araya geliyorsunuz,şakalaşıyorsunuz gülüşüyorsunuz,haremlik selamlık uygulamıyorsunuz, bu dinimize göre yasak,oyunlarda zıplıyorsunuz,kızlı erkekli oluyor,parmak uçlarıyla tutuşuyorsunuz, bunlar olmamalı diye vaaz... ederlermiş.

Dini konuları anlatırlarmış yani.Bir kaç ay sonra izinli olarak köylerine gider, bir kaç gün kalırlar,gelenekler neyse bu arada onlarada uygulanır,ağırlanırlarmış.

Gel zaman git zaman tabi vefat etmişler, sorgu sual vesselam. Ahmet'i Zabaniler soğuk sudan haşlak suya sokarlarmış,oradan alırlar ceza olarak ayak bileklerinden bağlı olarak baş aşağı hararetli tandır kuyularına sokarlarmış.

_Sen vaazları veriyordun,köyüne gittiğin zamanda aynı şekilde geleneklerine kendini kaptırıp nefsine uyuyordun.....diyorlarmış.Ve en son olarakta, şimdi son cezan deyip bir pisliğin içine atmışlar Ahmeti.Ahmet bir batıyor görünmezcesine,bir çıkıyormuş.Batarkende kahkaha ile batıyor,çıkarkende kahkaha ile çıkıyormuş.Gülmekten duramıyormuş.Zabanilerden biri.

_Ne arsızsın sen be,cezan az geldi herhal herşeyi tekrarlayalımmı istersen demiş.....Ahmet.

_Yok Wallaha,ben gülmeyecemde, Seyyide aşşağıda rahat durmuyor, ayak tabanlarımı gıdıklıyor.....demiş.