Kuzey Kafkasya Cumhuriyetlerinden temsilciler Moskovaya yıllık toplantıya gitmişler.(SSCB zamanında)
Uçakla dönüyorlar.Uçak 10.000 metrede arıza yapmış.Motorlarından biri teklemiş ve irtifa kaybediyor.Aşağı iniş var sürekli.Kaptan pilot Hostesi çağırmış.
_Bütün bavulları ve artı yükleri atarak bagajları boşaltın.
Bavullar atılmış,artı yükler gök yüzüne savrulmuş ama nafile devamlı iniş var kontrolsüz.Plot anons yapmış.
_Herkes yukarıdaki askılıklara tutunsun,uçağın yükü hafiflesin diye tabanını aşağı bırakacağız yapacak bir şey yok.
Herkes askılıklara asılı vaziyette kalmış,uçak'ın tabanı yok vaziyete gelmiş.Fakat nafile.Aşağısı resmen bulutlarla kaplı sonsuz bir uçurum.Pilot tekrar anons yapmış.
_Her şey nafile,devamlı irtifa kaybediyoruz,yük azaltmamız lazım,yoksa hep beraber yere çakılacağız,birer birer fedakarlık yapacağız, şu durumda bir kişi atlasın lütfen.
Herkes asılı durduğu yerden bir birine çakmak çakmak olan gözlerle bakıyormuş.Kaberdeyi,Oseti,Adiğesi,Çeçeni,İnguşu,Avarı,Lezgisi,Kumuku,Karaçayı,Abhazı v.s.Bir birlerine baktıktan sonra birde iki kollarına asılı vaziyette altlarındaki beyaz bulutlara bakıyorlarmış korkuyla.Pilotta Anonsunu sık sık tekrarlar olmuş.Kimsede cesaret yok,can tatlı.Fakat sürekli aşağı doğru bir inişte var iş harap.Olacak gibi deyil Abhaz atılmış.
_Arkadaşlar ben atlamaya karar verdim, hepiniz hakkınızı helal edin.
Abhaz böyle değince, bütün Kuzey Kafkasya delegelerinin yüzü gülmüş ve alkışlamışlar.
