Çerkeslerin Anasayfası

Yeni Xabzemiz, Yeni Anayasamız



Halkım benim,

Beni hiç yanıltmadın,

Alışkanlıklarından vazgeçmedin,

Güce tapınmaktan,

İktidara yalakalıktan

hiç vazgeçmedin.

Güç neredeyse o tarafa yattın,

ama bunda da hep yanıldın.

Evet Çerkeslerin ulusal politikası ve örgütlenme üzerine konusuna yoğunlaştığımız için gündeme odaklanamadık.

Ancak baktık ki gündem, yanlış yere doğru kayıyor. Ortalıkta düzgün analiz edilmiş, doğru tavrı ortaya koyan tek bir düşünce yok malesef.

Doğru tavır direnişi yüceltmektir. Teslimiyeti değil.

En el atılmadık konuları bulup çıkaran, kafası zehir gibi çalışan en muhalif arkadaşımız Hatko Schamis bile teslim olmuş.

Ne demiş 18 Ağustos 2010 tarihli Bilinçliler yazısında: "12 Eylül'e bir ay kaldı. Kavga kızışıyor ve herkesi yavaş yavaş içine çekiyor. Kendi daha yakıcı bir gündemiz oluncaya ve kurumlarımız sorunlarımızı gündeme getirebilecek iradeyi gösterinceye kadar Türkiye'de yaşayan Çerkesler olarak bizim de böyle çerçevesini, başkalarının çizdiği gündemleri tartışmamız istenilen olmasa bile herhalde normaldir." demiş ve devam etmiş:

"Çerkeslerin alabileceği en doğru tavır, bence "Türkiye Çerkesleri Halk kongresini toplayıp sorunu enine boyuna tartışmak ve biz Çerkesler olarak anayasada şu maddelerin değişmesini istiyoruz" demekti. Kürtlerin DTK ile yapmaya çalıştıkları gibi. Ama bizim böyle bir örgütlülüğümüz ve geleneğimiz yok."

Neden biz başkalarının çizdiği gündemleri tartışmak zorundayız?

Neden biz başkalarının kuyruğuna takılmak zorundayız?

Neden bizim kanun gibi kararları çıkarıp topluma deklere etme geleneğimiz yok?

Neden bizim örgütlülüğümüz yok?

Teslimiyetçi tavırlarımızı sürdürüp yokoluşu kabullenirsek malesef hiç bir zaman olmayacak.

Bunun böyle devam edip gitmemesi için biz kendi gündemimizi yaratmak zorundayız.

15 Temmuz 2010 tarihli "Çerkeslerin ulusal politikası ve örgütlenme üzerine 4" yazısında,

"1-Politik konsey
2-Çerkes meclisi
3-Kurumlar"

Şeklinde önermede bulunmuşuz.

Çerkes Meclisinin açılımında şunları demişiz:

"Yine bedel ödemeyi göze almış, Çerkes halkının yürekli evlatlarından oluşmuş, sayı sınırlaması olmayan ulusal meclisi.

Belli sınavları vermiş, maddi ve manevi fedakarlıklar yapmayı taahüt etmiş insanlardan seçilecek bir Çerkes meclisi gündemli olarak periyodik toplanmalıdır.

Proje bazında konuşan, kaynak yaratan, bütçe onaylayan bir oluşum olmalıdır.

5 yıllık, 10 yıllık, 20 yıllık, 50 yıllık planlar yapmalıdır."

Bizim tavrımız örgütlülüğümüzü ve meclisi yaratmak üzerine olacaktır.

Bu bir evet-hayır yazısı değildir.

Bu, durumdan vazife çıkararak, anayasa tartışmalarını fırsat bilerek, yeni Xabze'mizi, yeni anayasamızı ortaya koymanın çığlığıdır.

Gözümüzü ve gönlümüzü direnenlere çevirmeliyiz. Bugün Türkiye'de demokratik özerklik, katalanya modeli,Türk bayrağının yanına Kürt bayrağının asılması, Kürtlerin kendi anayasalarını yazmaları tartışılmaktadır.

Dersim isyanının önderi Seyit Rıza'nın heykeli açılabilmektedir.

TRT-ŞEŞ'e dönüp bakmıyorlar bile. "Bize haklar verdiniz, minnet duyuyoruz" demiyorlar bile.

Alın anayasanızı başınıza çalın. Biz kendi anayasamızı yapacağız diyorlar ve boykot ediyorlar.

Onurlu duruş, onurlu tavır budur.

Türkiye Cumhuriyeti 90 yıllık bir devlettir. 4 kez anayasa yapmıştır ve 5.sini istemektedir.

150 yıldan bu yana Xabze'sini gözden geçirmeyen yenilemeyen toplumun yaşama şansı var mıdır?

Yenilenmeyen yenilir!

Onun için her gün yeni besteler yapmak zorundayız,

Yeni şiirler yazmak zorundayız,

Yeni şarkılar söylemek zorundayız,

Yeni romanlar yazmak zorundayız.

Gelin biz de bu ortamı fırsata çevirip Çerkeslerin yeni Xabze'sini, yeni anayasasını tartışalım ve yazalım.

Adıge Xabze'sinin özü insana ve çevreye saygı ve sevgidir. Gerisi teferruattır.

Günün koşullarına göre şekillenmiş kurallardır. Ancak günümüz kurallarına göre şekillendirdiğimiz Xabze'miz yoktur.

150 yıl öncesindeki üretim tarzına göre oluşmuş Xabze'yi (yasaları) bugün uygulamaya kalkarsan komik duruma düşersin.

Hiç unutmuyorum, 1970'li yılların başıydı. Rahmetli Hasan Yurdakul Gönen'e gelmişti. Dereköy'de bir düğünde idik. Arabadan inip yürüyerek köye girmişti. Niye böyle yaptı diye sormuştuk. Eskiden bir atlı köye girerken atından inerek köye girerdi, köye olan saygısından ötürü. O da, arabadan inerek köye Xabze yaptı dediler. Pek gülüşmüştük.

Malesef şimdi ne at kaldı ne de atla gidilecek köylerimiz. At kültürü ve atla ilgili bütün Xabze'lerimiz yok oldu.

Xabze'nin özünü, yani insana ve çevreye saygıyı ve sevgiyi muhafaza ederek içindeki köleci ve feodal unsurları çıkarıp atmalıyız.

Çağa uygun, aydınlık ve ilerici xabzeler yerleştirmeliyiz toplumumuza.

Yasa, toplumdan veya onun temsilcilerinden onay almış, yaptırım gücü olan hukuki metindir.

Yeni Xabze'mizin, yeni anayasamızın kitabını yazabilmemiz, iki şarta bağlıdır.

Birincisi, Xabze'yi onaylayacak olan Çerkes Halk Meclisi'ni toplamamız, ikincisi onun yaptırım gücü olacak olan örgütlülüğümüzü yaratmamızdır.

Gelecek yazımızda neden evet demememiz, neden hayır demememiz gerektiğini izah edeceğiz.


Habraçö Murat Özden
Cherkessia.net