Çerkeslerin Anasayfası

Çerkeslik, cennetten daha pahallı değil!

Tüm yaşamı boyunca İslamiyetten habersiz, dinimize ait hiç bilgiye sahip olmayan bir insan yıllarca müslümanlıktan uzak sürdüğü yaşantısının ardından imana geldiğinde dindaşımız olur.

Diğer müslümanlar gibi cennete hak kazanır. Dinimiz böyle öngörür.

Yıllarca müslüman olmamış birisi imana geldiğinde sonsuza kadar sürecek cennete layık olabilir.

Çerkesya ve Çerkes davası, Çerkes kalma mücadelesi cennetten daha pahallı değildir, olamaz.

Yıllarca kendi nesebini inkar eden, nesebinin iyiliği için çalışmayan birisi, bir gün imana geldiğinde aramızdaki yerini alır.

Özellikle diasporada; yıllarca Türklük, Araplık, Milliyetsizlik (bu bağlamda Kafkaslık) davası gütmüş pek çok kişi var.

Bunlar, şimdiye kadar yaptıklarından pişman olurlarsa ve bunu beyan ederlerse, ve buna uygun davaranmaya başlarlarsa elbetteki aramızdaki yerlerini alacaklar..

Yıllarca Türk olmadığı halde Türklük davası güdenler de farklı değiller. İçinde bulundukları yanlıştan dönmeleri halinde; Çerkes ulusu için Çerkeslerin vatanı, ülkesi için çalışmaya başladıklarında, daha önceki davranışlarından pişmanlıklarını dile getirdiklerinde, sanki daha önce hiç bu sapkınlıklara düşmemişler gibi aramızda yer bulacaklar.

Yıllarca, Çerkeslerle komşu ulusların kimliklerini adeta aşağılarcasına yok sayan, aşırı milliyetçi hatta ırkçı bile denilebilecek olanlar da varlar. Lezgi, Asetin, Abaza vs demeden hepsini, bu milletlerin kendilerinin, devletlerinin onayını dahi almaya gerek görmeden Çerkes sayan ve bunun propagandasını yapanlar da var. Bunun aşırı bir milliyetçilik-ırkçılık ve bu halklara karşı işlenmiş bir adaletsizlik olduğunu farkedip pişmanlık duyanlara da kapımız sonuna kadar açık.

Yıllarca kendi ulusal ismi ile örgütlenmeyen, diğer komşu ve akraba halklarında kendi milli kimlikleri ile örgütlenmelerine karşı çıkanlar da var. Çerkes, Abaza, Lezgi, Asetin örgütlenmelerine karşı koyarken sadece kendi uluslarına değil başka uluslara da zulüm ettiklerinin farkında olmayanlar, uyandıklarında yine aramızdaki yerlerini bulacaklar.

Milliyetsizlik propagandası anlamına da gelen Kafkaslık güdenler her ulusun kendi adı ile kendi kültürü, dini ile yaşama ve temsil edilme hakkına sahip olduğunu inkar etmekten vazgeçtiklerinde elbetteki aramızda yerlerini alacaklar.

Hatta, Adıge (Çerkes), Abaza, Çeçen, Lezgi, Asetin vs. dilllerini aşağılayarak; Bunları, dil olarak saymadan hayal ürünü bir dilin lehçe ve dialektleri sayanlar bu yanlışlarından döndükleri anda, elbetteki aramızdaki yerlerini alacaklar.

Ve bizler için en önemlisi, her birimizin şiar edinmesi gereken bir nokta var:

Ben Adıgeyim (çerkesim).

Dilim Adıgabze (Çerkesce).

Vatanım Adıge Heğegu (Çerkesya ülkesi).

Dinim Adıge(Çerkes)lerin de dini olan islam.

Geleneğim-göreneğim Adıgağe (Çerkeslik).

Geçmişim Adıge(çerkes)lerin geçmişi, geleceğimi de Adıge (Çerkes)lerin geleceği ile kurguluyorum.

Diyen, bunları söyleyen herkesle birlikteyiz.

Bu insanların daha önce ne dedikleri, ne söyledikleri, ne yaptıkları bizim için önemli değil. Bunları söyleyen herkesle birlikteyiz. Ve sadece bunları söyledikleri andan itibaren biz, onları bağrımıza basmakla sorumluyuz.

Her Çerkesin, Çerkesya yurtseverinin unutmaması gereken en önemli şey, aramıza, özüne dönen hiç kimseye ‘Şimdiye kadar neredeydin’ diye sorma hakkımızın olmadığını bilmemizdir. Ve saflarımıza katılan, yukarıdaki söylemlerimizi onaylayan herkes, her birimiz kadar bu safların sahibidir.

Bunları söylemeyen, bunları kendine şiar edinmeyen herkeste elbetteki kökenine, dili bilme oranına vs. vs. bakılmadan saflarımızda değil demektir.

Bunları net ve açık söylemeden, mesela; ‘sadece siz mi yurtseversiniz’, ‘yurtseverlik sizin mi tekeliniz de’ dediklerinde, ‘-Hayır, bizim tekelimizde değil. Sende eğer Adıge Heğegur (Çerkesya ülkesini) vatan belleyip seviyorsan elbetteki sen de Çerkesya yurtseverisin.’ dememiz gerekiyor.

Benim vatanım Abhazya, Çeçenistan, Kumukya, Türkiye, ürdün vs. diyen kimselerde elbette vatan belledikleri yerleri sevebilirler. Ve bu çok doğal.

Kısaca Benim vatanım Adıge ülkesi, Çerkesya ve ben Adıge ülkesini Çerkesyayı seviyorum diyen herkes Çerkesya yurtseveridir.

Aynı şeyler, dilimiz, geleneğimiz, ortak bir ülkede yaşama arzumuzla da pekişir.

Kısaca ben Adıgeyim (Çerkesim); Adıgağe (Çerkeslik), Adıge Heku (Çerkesya), Adıge ofığor (Çerkes sorunu) benim sorunumdur, Adıge(Çerkes)lerin çıkarları ve iyiliğini gözetmek benim de vazifemdir diyen herkesle, bunları söyledikleri andan itibaren aynı saftayız.

Açumıj Hilmi
cherkessia.net