Çerkeslerin Anasayfası

MAMIRSA -Bir Çerkes Kahvaltısı

1/2 kap misir unu
2 kap su
1 yk cicek yagi
1 ck tuz

Uzeri icin:
4 yk tereyag
4 yk ezilmis domates, konserve veya 2 yk salcayi biraz sulandirin
Ufalanmis beyaz peynir
Bir cimdik pul biber, arzu ederseniz

Su, cicek yagi ve tuzu orta boy tencere icinde kaynatin. Yavas yavas icine misir ununu bosaltirken karistirin, top top olmamasina dikkat edin. Kisik ateste 10-12 dakika kadar pismeye birakin. Karistirdiginizda mamırse tencere kenarlarini birakicak sekilde olsun.

Bu arada tereyagini, ezilmis domates ile kisik ateste birkac dakika pisirin.

Mamırseyi kasik ile servis tabagina koyun. Uzerine domates sosunu koyun. Beyaz peyniri ufalayip hemen servis yapin. Domates salcasi koymadan yalniz peynir koyarak da yiyebilirsiniz.

Mamırse tatli olarak da pekmez ile yenir. O zaman uzerine sade tereyagini kizdirip dokun. Arzu ettiginiz miktarda pekmezi koyup servis yapin.

Servis 2 kisilik.

ya kaberdey oğuz bunun adı ne zamnadan beri bize kaçamak oldu...
o boşnakların verdiği isimdir..
bizim için yani kabardeylerde abzehlerde bilmeme ama..bu düpedüz ABISTA ...yani benim vazgeçilmesim
olsada yesek

sonuçta dikkat çekici bir başlık açtığımı düşünüyorum..

MAMURSA YİYEBİLEN ÇOCUK

Güzel bir bahar günü. Kafkasya’dakine benzesin diye dağın yamacında kurulmuş Kafkas köyünde benim için diğer günlerden daha güzel bir gün…

Her şeyden habersiz merkezden köye geliyorum… Yeşilliklerin içindeki dedemin dahi içinde çocukluğunun geçtiği eski bir Kafkas evi… Uzun zaman olmuş içinden ses gelmeyeli… Şimdi bana uzaktan göründü alışık olmadığım şekliyle…

Bahçesinde oynayan çocuklar var tekrardan bu evin… Ve içerisinden sesler geliyor hem de Kafkas dilleri ile… Bahçesine girdiğimde en son kundaktaki hallerini gördüğüm kuzenlerim… Babamın halasının torunları ve iffet abidesi babamın halası aynı zamanda benimde halam, bembeyaz tülbenti ile oturmuş bana bakıyor… Yanında uzun zamandan beri yanına oturmayan dedem… Belli ki bugün bu evde bir barışma olmuş et tırnağını yeniden bulmuş…

Halam sesleniyor taa uzaktan bana… İsmimle değil küçükken çağırdığı lakabımla… Ve küçükken gittiğim coşkuyla gidiyorum ona, ama bu kez kucağına değil yanına… Bağrına basıyor beni eski sıcaklığıyla…

Halamın eli yanağımdan çenemin altına kadar iniyor… Gül yüzünde o asil ama şefkatli tebessümü, yüzünü, tülbentinin beyazından daha nurlu gösteriyor… Hala eskisi gibi güzel yüzü halamın… Yıllar vermiş olsa da birkaç kırışık, tebessümü her şeyi alıp götürmeye yetiyor…

Derken en tatlı yerinde halamın kızı onu çağırıyor… Belli ki halakızı hala mamursa yapmada halam kadar olamıyor… Halam içeri gidiyor… Ben halama bakarken dedem kafasını yere indiriyor… Biraz sonra kaldırdığında gözündeki nemlilik belli oluyor… Demek ki insan yaşlanınca gençliğinden daha duygusal oluyor…

Sofra kuruluyor… İçeri giriliyor… Halamın mamursası ve lepsisi tüm çekiciliği ile sofrada duruyor… Bu kez halam benim yanıma gelip oturuyor… Bana lakabımla seslenmeyi çok seviyor…

Mamursa yiyemez bu çocuk diye içerden kaşık almaya gidiyor… Gelindiğinde ellerimle mamursa yiyebildiğimi görünce birden şaşırıyor… “bu çocuk mamursa yiyebiliyor” diyor… Hemen başımı okşuyor… Her zaman yaptığı gibi eli yanağıma sonrada çeneme gidiyor… Bu kez tebessümlerinde şefkatin yanında seninle gurur duyuyorum un ifadesi de bulunuyor… Çünkü bu çocuk mamursa yiyebiliyor en azından sofra boyutunda almış halasının vermek istediği eğitimi…

Yıllar olmuş diyor… Mevzu ise birkaç dönüm yer imiş oysa… Yıllar olmuş bu sofrada böyle hep birlikte oturmayalı diyor… Oysa ne güzel ve ne kadar pahalı imiş bu huzur diyor… Sizlerin yokluğunda o birkaç dönüm yerinin parası ile satın alınamadı bu huzur diyor…

Ailenin büyüğü dedem kafası ile tasdik ediyor…

Amcamın küçük kızı küçük olmanın avantajını kullanıyor… “olan yine hep çocuklara oldu” diyor… Küçük kızımız en doğru sözü söylüyor…

Kafkas aileleri artık makro değil mikro. Tetejler nenejler kayboldu. Amcalar, halalar, teyzeler, dayılar arasına küreselleşen dünyanın küreselleşen dertleri girdi. Beklide en büyük derdi para girdi. Birde buna Kafkas inadı eklenince olan yeni nesle oldu.

Aileler küçüldü otomatikman eğitim kurumlarımız küçüldü. Kafkas okulları talebe yetiştiremez oldu. Önlemler hep ters istikamette sorun ile alakasız konularda alındı. Çünkü topluma çözüm sürenler sosyal halktan çok uzakta fildişi kulelerden yaşamaktaydı.

Dünya gerçekleri bir yanda, toplumumuz gerçekleri bir yanda. Eğitim gerçeği ise ikisinin ortasında.

Dünya gerçeklerinin içinde, kalabalık ve karışık bir toplumda yaşayan küçük ailelerimiz, mamursa yiyebilen çocukları yetiştiremiyor. Bunu onlardan beklemekte kanaatimce abes oluyor.

Dünya gerçeklerinden insanlarımızı ayırmayacak, gençlerimize delikanlılık çağından itibaren Kafkasya idealini aşılayabilecek, insanımıza Kafkasya aşkı verip gözlerini, beyinlerini ve kalplerini kör etmek yerine bilinçli bir Kafkasya sevdası verebilecek, içinde informal eğitimcilerin bulunduğu mekânlar lazım bize. Allah izin ederse belki o ortamlarda mamursa yiyebilen bir nesil tekrardan inkişaf eder.

Kim bilir belki birileri çoktan bu işler için yollara çıkmıştır. Kim bilir belki birileri oturup bıldırcın ve kudret helvası beklemek yerine eli semada gözleri yollarda çoktan çıkmışlardır yola. Kim bilir birilerinin belki hayatının rotasında kırmızı uç hep Kafkasya sevdasını gösteriyordur. Kim bilir bazı bilmezler o kendini saklayanları dinlemek yerine hala körü körüne eleştiriyordur. Ve bu gariplerde onlara Habib i Neccar misali, kendilerine taş sopa ile saldıranlara bir tebessüm ile senin canin sağ olsun diyordur.

Ya Rab ailelerimizde huzur azaldı. Yok, oluşa ramak kaldı. Biliriz senin yardımın İbrahim misali ateşi hissetmeden gelmez. Biliriz senin yardımın Nuh misali sular her tarafı doldurmadan gelmez. Biliriz senin yardımın Yusuf misali kuyulara düşmeden gelmez. Ya Rab yok oluşa ramak kaldı. Gönder yardımını. İçimizde itminanı hissettir. İçimize dinimize, milletimize, kısacası özümüze hizmet bilincini ve huzurunu hissettir. Şüphesiz yardımcıların en hayırlısı sensin…
Âmin

AKORDEONCU
akordeoncu@muslumancerkes.com
http://www.muslumancerkes.com/php-files ... age_id=766

neyse..... asimile olmamak adına gerekli değişiklikleri yaptım......

çerkesler kahvaltıda bile yemek yapıyormuş.

aynen aynen..ben çok severim..abhazlar abısta der..kahvaltıda bile soğumuş halde olanının üzerine acıka sürer yerim..


olsada yesek..akşama yapalım bari...göya rejimdeyiz..

afiyet olsun efenim...

yemek değil ekmek oluyor kardeş bu...