Çerkeslerin Anasayfası

Karli daglarin ardinda Bir güzel ülke varmis Insanlarin mutlulugu Çok uzun sürmemis Imparatorlugun ordusu Saldirmis bu ülkeye Dagitmis insanlari Çesitli bölgelere,Onurlari ugruna Acilara katlanmis Yollara dökülmüsler Günlerce yol almislar Açlik susuzluk vurmus Bazi insanlarini Yollara vermisler Birçok yigitlerini,Yeniden dogarken gün Hayata baslamislar Acilari ve hüzünleri Kalplarine gömmüsler,Ama hiç bitmemis Vatana özlemleri Bir gün mutlaka gitmeye inandirmislar kendilerini,Büyük bir sabirla Beklemisler günleri Akip giden At kosturmak varken Özcürce kirlarinda Neden boynu bükük Durmak buralarda,Lakin kismet olmamis Gitmek tekrar oralara Hep düslerinde kalmis Güzelim dereleri Bu boyun egis sana zanetme dere,Rusya umarim mezar olur sanaKoca KAFKASYA

ellerineee sağlık çağtayy çokkkk güzelll bir paylaşım

teşekkür ederim

“Oy deniz, Karadeniz…”
Çok eski bir söylenceye göre, Tanrı bir gün kullarına yer dağıtmaya karar vermiş. Bütün halklara haber iletmiş ve her halk bir temsilci seçip huzura göndermiş..

Bu esnada Kafkaslarda yaşayan bir halk, misafirlerini ağırlamakla meşgul olduğu için bu törene geç kalmış. Gel zaman git zaman… Son misafirlerini de güler yüzle yolcu ettikten sonra kan ter içinde koşarak Tanrı’nın huzuruna varmışlar.

Hikâyeye göre Tanrı bütün toprakları dağıttığını ve onlar için yerinin kalmadığını söylemiş. Ama “kapısı, alnı ve sofrası açık” bu halkı topraksız bırakmaya gönlü elvermediği için kendine ayırdığı toprakları bu halka vermiş.. Bu toprakların misafirperverlikleri yüzünden Tanrı tarafından kendilerine bağışlandığını ise hiç ama hiç unutmamışlar. (göç hikayelerinden)

eline sağlık tüylerim diken diken oldu gene

çokkk güzel teşekkürler.