Çerkeslerin Anasayfası

Kalbimi vatanıma gömün bir isyanın ızdırabın dışavurumudur.İçinde isyanı,acıyı ,haykırışı,özlemi besliyen bir çığlıktır.

Hani her insanın felaket anında gayrihtiyari sesiyle isyan ettiği son noktadır. Bu çığlığın gercek sahibi halkı Amerikalılar tarafından yok edilen bir apaçidir. Benim içinde ruslar tarafından aynı sona doğru sürüklenen ,benzer acıları yasamış bir milletin cığlığını ,isyanını ifade ediyor.

Umudum odur ki bizler de onlar ile aynı sonu bulmadan dirilişi ,uyanışı yakalayıp halkımızın özdeğerlerine sıkı sıkı sarılmasıdır..Ancak acılarımızın ve yasadıklarımızın kızılderililerle benzer kaderi paylasması acı ve kaçınılmaz bir gercektir. Benim ve benim gibi birçok insanın çığılığının gençlerimizin yüreklerinde yankı bulması ümidini taşıyorum.

İşte o zaman milletimiz adına yasadığımız yok olma sürecinin önüne geçilebilir.Bizler kültürümüzün farkılılığını ve güzelliğini farkedip içinde bulunduğumuz toplumada farkılılığımızı hisettirdiğimiz ölçüde var olacağız.

Miletimin insanının öncelikle manevi anlamda beslenmesi gerek ancak o zaman manevi dinamiklerini hayata geçirebilir.Diriliş ancak manevi dirilişle ve kültürel ,tarihi anlamda bilinçlenmeyle mümkün görünmektedir.
Aslını inkar eden bizden değildir fehvasınca aslına sahip çıkan şuurlu bir nesil gelecek adına milletimiz adına umut olabilir.

Tabiki bu umudu tüm farklılıklarımıza rağmen kollektif şuurla hayata gecirebilirsek basarı o zaman gelebilir.Hepimiz su gercegi kabul etmeliyiz ki ulusal dirilis siyasi politik ideolojik düşünce görüs ayrılıklarıyla gölgelenmeyecek kadar ulvi bir gayedir.Gelecek adına yapılacak ,yapılması gereken her türlü gayret siyasi ideolojik ayrışmalardan kurtarilip tarihi kültürel miraslarimiz baz alinrak harekete icraata dökülebilmeli hayata gecirilebilmelidir.

Hala toplumumuzda birçok insanın yabanci milletlerle evliliğin doğruluğunu tartıstığı,kültürel kimliği koruma ve yasatma gayesiyle acılan derneklerimizin işlevini yerine getirmediği zamanlardayız.
Gençlerimizin birçoğunun dilini bilmediği ,bilmemenin ızdırabını hisetmediği eksikliğini duymadığı acınası hallerdeyiz.

İçinde bulundugumuz şu an felaketi görüp hissedip çığlık atma zamanıdır.Ya özümüze kültürümüze , dilimize, inancımıza sahip çıkacağız ,yada yok olup gideceğiz.

İşte bu yüzden benim kalbimi vatanıma gömün , atalarıma hayat hakkı tanınmadığı sürüldüğü topraklarda yüreğim hayat bulsun.

bizi de sizin kalbinizle yan yana gömsünler fikirlerimizi de anıt taşı gibi başımıza diksinler.