Çerkeslerin Anasayfası

1864 гъэм накъыгъэм и 21-м къиIукI макъ
21 Mayıs 1864’ten Yankılanan Ses

Хэкур щрагъабгына а махуэм, зы адыгэ гупым и пыхьэ макъыр, гъыбзэуэ Кавказым и къуршхэмрэ мэзхэмкIэрэ хэIукIыурэ, Хэкур зэрыщыту зэщIищтэт,

Vatanlarından kopartıldıkları o gün, bir Adıge kafilesinin feryadı, bir ağıt olarak Kafkasya’nın dağlarından ve ormanlarından süzülerek bütün ülkeyi kaplamıştı:

« Ейй.. ди Iуащхьэмахуэ лъапIэ, зэикI зищхьэр езмыгухыну щыт уи лъагапIэхэр, зэхакъута я хэкумрэ зэхафыщIа я лъэпкъымрэ егъащIэкIэ хуэпыхьэну ди лIахэм я унапIэщ, иджы нэужькIэ..

“Eyy.. Bizim kutsal Oshamafemiz, senin hiç eğilmeyecek zirvelerin, harap olmuş vatanları ve darmadağınık olmuş milleti için ağıt yakan ölülerimizin mekanıdır artık…

Ди анэхэм къайлъэлъэх нэпсыуэщ къызрежэхынур ди псэм хуэдэ Псыжьыр, иджы нэужькIэ..

Bizim sevgili Kuban’ımız anların göz yaşları olarak akacak artık….

Ейй.. ди Хэку дахэ, уи къуэ уардэхэм дэз хъу пщагъуэр пщагъуэ къудеижькъым, ар ди лIахэм къащIэкI лъым и бахъэщ , иджы нэужькIэ..

Eyy..güzel vatan, senin güzel vadilerini dolduran sisler artık sis değil, ölülerimizden çıkan kanların buharlaşmasıdır bundan böyle..

Ейй..,иджырэ къэсыхукIэ ди пщIэмрэ ди щIыхьымрэр, Адыгэ Хэкумрэ дуней псомрэ нэсхьэса ди жыбгъэхэ ,ди гуауэ ди пыхьэ макъхэр фэ къыфхуэдгъэнащи ,абыхэмкIэ ди мэзхэмрэ ди къуршхэмрэ згъэгъуеинур фэращ, иджы нэужькIэ..»

Ey, şimdiye kadar şan ve şerefimizi, vatanımıza ve bütün dünyaya götürmüş olan rüzgarlarımız, feryat ve figanlarımızı size bıraktık,bu figanlarımızla dağlarımızı ve ormanlarımızı sizler ağlatacaksınız bundan sonra..”

Илъэс 146-рэ нужькIэ нобэи а пыхьэ макъыр зэпыуакъыми, дуней псом щыкъухьа адыгэхэм я тхьэкъумэм зэикI икIыркъым, дэнэкIэи щысхыбох.

146 sene sonra bugün de, bu ağıt sesler dinmedi, bütün dünyaya dağılmış olan Adıgelerin kulaklarından çıkmıyor ve her tarafta duyuluyor.


Тэгъулан Екъуб
Tegulan Yakup Temel
cherkessia