Genç öğretmen yeni atandığı okuluna alışmaya çalışıyordu.Halkının yaşadığı sürgünü bir an olsun aklından çıkarmamış,vatan hasreti ile yanan bu öğretmen koca bir Adige yüreği taşıyordu.Gittiği her ortamda farkı hemen anlaşılır ve sorarlardı "Hangi millettensin" diye.Hiç çekinmeden cevap verirdi gururla." Adige'yim çok şükür" derdi.Bir gün okula yeni bir öğretmen geldi.Önce selamlaştılar,sonra da memleketlerini sordular birbirine."Erzurumluyum" dedi yeni gelen öğretmen.Ama yüzü o kadar beyazdı ki hemen anlaşılıyordu,tam doğulu olmadığı.Ve dayanamadı açtı içindekileri Çerkes öğretmen "Hiç doğululara benzemiyorsun" dedi."Evet" diye cevap verdi Erzurumlu,"Babaannem Çerkes,ondan geliyor belki de bu beyaz ten".İçini bir sevinç kapladı ve hemen "Wo Adige?"diye sordu Çerkes öğretmen. Ama Türkçe cevap aldı."Çerkeslik adına bildiğim çok az şey var benim "dedi Erzurumlu."Babaannem Çerkes,bense sadece Çerkeslerin çok inat olduğunu bilirim.Lütfen yanlış anlama beni.Dedem babaanneme kızınca "Çerkes soyu.Ne olacak inat işte"deyip,küfrederdi ona.Benim aklımda kalansa sadece bunlar" dedi.İçini hüzün kapladı Çerkes öğretmenin.İzin alıp vedalaştı ve yola koyuldu sessizce.Aklında sürgün yemiş bir neslin çocuklarının düştüğü durum ve yüreğinde Adigeliğin son çırpınışlarının acısı kaldı.
( Yaşanmış olaydan uyarlanmıştır. )
kafkasya.net