Kayıt: Pzr Ağu 19, 2007 8:54 pm
İleti: 3528
Konum: Çürüksu-TIW
|
Havanın en karanlık anında yıldızlar dökülür birer birer gökyüzüne.El ayak çekilip herkes uykuya daldığında onların konuşmaları başlar.Işığını sadece gecenin yoldaşlarının görebildiği , “Seteney” çiçekleridir onlar. “Gubate ile Genar”ı , “Kambot ile Latse”yi , güzelliği Kafdağı’nın ardında ; kimsenin anlamadığı hüznü de kalbimde yadigar kalan güneş yüzlü Adiukh’u ,korku bilmeyen Sosrıkho’yu ,varlığının gölgesini hala üzerimizde hissettiğim Seteney Guaşe’yi ,çoban Janko’nun Han kızı Kafe için söylediği şarkı eşliğinde “Uzaklar”ı anlatırlar birbirlerine.Yolların alıp götürdüklerini…
15.yüzyılda tarihi belirsiz bir zaman yaşanır.O yıllarda (kör) Yinal adında bir prens yaşar.Beslan adında bir oğlu gelir dünyaya.Sonra sülalesinin adını onun isminden alan torunu Khanıkho doğar.
Yinal’ın vefatından sonra çocukları miras yüzünden savaşırlar.Khanıkho’nun babası yumuşak ve saf huylu olduğundan kardeşleri ile savaşmaz.Beslan yaşlandığında Khanıkho babası ile Laba kenarına göçerek yurt edinir.Babası adına oraya yerleşenlere“Besleney” adını verir.18. yüzyıla kadar Khanıkho’nun nesli orada prens olarak yaşar.
Ardından Kafkas-Rus savaşları başlayınca Aytek askerleri ve kabilesi ile Kabardey’e yardıma gelir.O dönem Aytek öldürülür.Yanındakilerin yarısı Besleney’e döner, yarısı da Kaberdey’de kalır.Besleney’dekilerin hepsi Türkiye’ye götürülür.Kabardey’de kalanlar Dığulıbğuey (Дыгъулыбгъуей)köyüne yerleşirler.Hayat böyle devam eder.
Yollar en çok sevenleri ayırmıştır birbirinden.Bir akrabayı Nalçik’in Dığılıbğuey köyünde ,diğerini Uzunyayla’nın Janbotey’inde bırakmıştır.Masal tadındaki zamanlarda aynı köyün havasını teneffüs eden ,aynı hüzünleri ;aynı sevinçleri paylaşan ,aynı yemekleri tadan ,aynı göğün altında eğlenen ,aynı maceraları yaşayan ,hepsinden önemlisi aynı duygu dilini konuşan bir sülalenin torunları şimdi “Uzaklar”da başka başka hayatlara karışmıştır.
Zaman 21. yüzyıla geldiğinde günlerden bir gün hiç akla gelmedik ,umulmadık bir olay yaşanır.Tesadüfen bir internet sitesinde karşılaşan iki güzel kız aralarında konuşmaya başlar.Biri Ankara’da ,diğeri Nalçik’te yaşamaktadır.Nalçik’te yaşayan kız söz arasında kendi sülalesinden olan akrabalarını üç yıldır aradığını ama bir türlü ulaşamadığını söyleyince Ankara’da yaşayan kız ona sülale adını sorar.Nalçik’te yaşayan kız Kabarta prenslerinin de babası olan Prens Yinal’ın soyundan gelen Khanıkhoların kızı olduğunu söyler.Uzunyaylalı genç kız bu adı hemen hatırlar ve bu sülaleden tanıdıklarına haber ulaştırır.
Askerdeki kardeşim bir gün internette kendisiyle görüşürken Kafkasya’dan bir akrabamızın bizi aradığını söyler.Bunun üzerine akrabası aracılığıyla bize ulaşan Uzunyaylalı genç kız , olanları anlatır.Bize ait internet adreslerini ve bazı bilgileri öğrendikten sonra akrabamıza bildireceğini söyleyerek ayrılır aramızdan.
Günlerimin geri kalanı tarifsiz heyecanlarla geçer.Anfisa Kanukova’dan alacağım haberin sabırsızlığıyla…
Bir kış günü isketelerin müjdesiyle kapımı çalar Anfisa.O kapıyı açmamla beraber yolların alıp götürdükleri hep geride kalır.
“Merhaba sevgili kızkardeşim  Benim adım Kaniqua Anfisa ve ben Kabardey'denim ))Aynı aile ismine sahibiz ve akrabayız!!!! Ben 23 yaşındayım.Ben bir ekolojistim, şairim, şarkıcıyım, dansçıyım, "Adiga Psala" gazetesinde muhabirim.Sana ve ailene akrabalarımdan ve bütün atayurdundan kocaman ve sıcak selam yolluyorum )) Seninle buluşmak istiyorum ve akraba ilişkilerimizi korumak istiyorum!!!Seni bulduğum için çok mutluyum çünkü uzun zamandır senin için bakıyordum  fakat çok iyi bir kız yardım etti bana ve Allah'a şükür seni buldum!!! bana kendinden ve ailenden birşey anlat, lütfen )) haydi buluşalım ))”Bu ondan gelen ilk ileti.Dünyanın sevgiye hasret insanlarına sorarım.Nerede var böyle bir sevgi?
Yolların ayırdıklarını yıldızlar buluşturdu.Geride bıraktıklarımızın yeniden can bulmasıydı bu.O, bizim atayurdumuzda bıraktığımız parçamızdı. “Artık bizi atayurdumuzda karşılayacak akrabalarımız var ,evimizin bir kapısı da artık Kafkasya’ya açılıyor”diyebiliyorum gönül rahatlığıyla.Artık ortak bir hayatımız var.Onun burada bir evi ,benim orada bir evim var.Arada mesafelerin koparamadığı bir gönül bağı var.
Şimdi gökyüzüne baktığımızda aynı yıldızlara bakıp aynı şarkıları söylüyoruz.Başka başka hayatlara karışmış olsak da beş yüz yılın silemedikleri hala bizimle yaşıyor.
Hatime AKYOL
http://aglayankafe.blogcu.com/cerkeslige+dair/
_________________
cerkez çerkes kafkasya adige çerkez çerkes kafkas abhaz adiga abaza kuzey müzik music mp3 wored tarih kültür fotoğraf foto resim bilgi isim ad köyleri düğün mahalli video kitap savaş haber güncel yeni dil sözlük çeviri kiril dernek kafder kaffed birkaf en iyi yeni çok bkd imam şeyh şamil adigey abhazya oset çeçen karaçay rusya siteleri indir dinle tarih türk
|
|
Oturum Aç
Kayıt Ol
İstatistik
Pano Kılavuzu
Arama
Haberler 
Site haritası 
SitemapIndex 
RSS besleme 
