Çerkeslerin Anasayfası

İDEALİSTLERİMİZİN HAZİN SONU

Acaba, toplum olarak bizler kadar fazla idealist gence sahip olan bir toplum daha var mıdır? 17-18 yaşlarındaki gençlerimizin arasında çok daha fazla rastlanır idealistlerimize...



Tek dertleri biran önce büyümek, ekonomik özgürlüğünü eline aldıktan sonra sosyal bir mevki sahibi olmak ve toplumu için çalışmaktır bu gençlerimizin... O yaşlarda Kafkasyalılık adına oluşturulan her oluşumu destekler ve arkadaşları sözde! Yaşlarının keyfini çıkartırken bizim gencimiz tarihi ve kültürü ile alakalı kitapların peşine düşer...



Bir yaşlı yâda bilgisi olduğuna inandığı bir insan görse onu soru yağmuruna tutarak, acaba bundan da bir şeyler kazanabilir miyim düşüncesi onu alır götürür... Bu ısrarlı tutumu bazen çevresindekilerin bıkkınlığına bazense alaylarına sebep olsa dahi, idealist Kafkasyalı asla buna kulak asmaz... Bir kelimede olsa öğrenmenin mutluluğu ile hayatına devam eder...



Bu aşırı ilgi ve alakası bazen derslerinde olumsuzluklara sebep olup ailesi ile arasını açsa da gencimiz idealleri için derslerine sıkı sıkı sarılır “aman ailem ideallerim için bana söz söylemesin” diyerekten çalışır...



Üniversite yıllarında yeni insanlar ve yeni fikirler ile tanışınca düşüncelerinin iskeleti sağlam kalır... Fakat bu düşünceleri uygulama yollarında değişikler yapabilir...



İdealist gencimizin çıktığı yol kutsal bir yoldur... Zordur ve çetindir... Fakat yolun sonuna varıla bilinilirse eğer, bu işten en karlı çıkan bizim idealist gencimizdir...



Her sonu güzel yola çıkanlarda olduğu gibi bizim idealist gencimizin de karşısına Allah birçok imtihanlar çıkarır... Zira dertler ve sıkıntılar ile terbiye edilmeyen idealist terakki edemez ve terakki edemeden bu zor yolda gidemez...



Kimi zaman bu gencimizin karşısına sözde güzel ortamlar çıkar... Ve bu güzel ortamlarda âşık olunabilecek birçok karşı cinsten birey... Genelde idealistlerimizin üniversite yıllarından sonra geçmeleri gereken ilk imtihan budur... Karşı cinsi elde edebilmek için harcadığı enerji onu ideallerinden mahrum edebilir... Artık gece yastığa başını koyduğu zaman aklına idealleri değil karşı cinsten âşık olduğu insan gelir...



Ve karşı cinsten birde karşılık bulmuş ise bizim idealistimiz artık önünde iki seçenek vardır... Ya işten eve, evden işe rutin bir hayat ya da idealleri...



İdealistlerimizin ilk elemesi bu imtihan ile olur... Artık eleğin üzerinde kalanlar idealleri yolunda yola devam ederken, elekten geçenler yeni bir yolda geçmişlerini hatırlamak istemeden, savunma mekanizmalarının kölesi olarak yollarına devam ederler...



İdealistimizin ikinci imtihanı karşılaştığı ideolojilerdir... En başta bu ideolojileri ideallerine hizmet etmek ve ideallerini uygulama yolunda yollar aramak amacı ile araştırır idealistlerimiz... Bu durumda onları bekleyen en büyük tehlike karşılaştığı ilk ideolojinin kurbanı olmaktır... Ve ideolojilerin başka ideolojilerin fikirlerine karşı düşmanlığından etkilenmek ve dar görüşlü olmak... Araştırdığı ideolojiden idealleri uğruna istifade etmek yerine o ideolojinin hizmetçisi ve dogmatik savunucusu olmak...



Kafkasya ve Kafkasyalılık idealini kaybedip, araştırdığı ideoloji eğer gerçekleştirilirse Kafkasya’nın da mutluluğunu sağlayacağını düşünerekten ideolojisinin kölesi olmak... Ve bu yolda kendi soydaşlarını bile yok sayabilmek....

Toplumumuzun 40-50 yaş arası bireylerinde en fazla bu tarz idealistimize rastlanır... 70-80 lerin sıcak havasını solumuş bu idealistlerimizin pişmanlık öykülerine bolca rastlanır... Harcandıklarının ve kullanıldıklarının farkına geçte olsa varmışlardır ama nafile...



İdealistlerimizin önündeki büyük engellerden biriside teferruat karmaşasıdır... Pratikten ziyade teori ile kendini geliştirmeye çalışan idealistlerimiz seneler boyu akıntıya kürek çekmekle uğraşırlar... Seneler boyunca “kime Çerkes denir?” “dönüşümüyüz yoksa kalışçımı?” “ anavatanımız Kafkasya’mı, Anadolu mu?” “Adige miyiz yoksa Çerkes mi?” gibi söylemlerle en verimli yıllarını heba ederler... Bu kavramlar ile uğraşmanın Kafkasya ve Kafkasyalılığa pek bir faydası olmadığını idrak ettiklerinde ise genelde bitik durumda olurlar...



Günümüz idealistlerinin en büyük sorunu bu olsa gerek... Zira site forumları ve forumlardaki gereksiz tartışmalar bunun en somut örneğidir...



Bu durumda idealistlerimizin yapması gereken en faydalı yaklaşım şu olsa gerektir...” kendilerini teorik olarak geliştirmenin yanında pratikteki tecrübelerini de görmezden gelmemeli ve kavramlar konusunda, idealleri doğrultusunda faydacı bir yaklaşım izlemek...”



Fikir olarak olgunlaşmış idealistlerimizin bir sorunu da fikirlerini özgürce ifade edememek olsa gerek... Aklın başta değil yaşta olduğu fikrine sahip bir toplumda ve bunun böyle olmakla birlikte asla böyle olduğu kabul edilmeyen bir toplumda fikir ifadesi oldukça riskli bir iştir idealistlerimiz için...



Birçok idealistimiz aslında doğru bulmadığı bir görüşe “wu mıguşa bo haynap” sözünü işitmemek için boyun eğer... Yine aynı sözü duymamak için ifade edemediği fikrinin isabetliliğini anlatamaz...



Böyle bir durumda idealistimizin yapması gereken sanırım şu olsa gerek... Zaten kanında bol bulunan asilik duygusundan istifade edebilmek, inanmadığı ve ikna edilmediği fikirlere hizmet etmemek... Bunun yanında kendi doğrusunu, başka bir doğru sahibi ikna metodu ile çürütmediği sürece kendi doğrusunun peşinde tek başına da olsa gidebilmeyi göze almak...

İdealistlerimizin hazin sonlarını ve hazin sonlara sebep olan olayları anlatmak sanırım bir yazı değil kitap konusu... Yazı uzunluğundan dolayı okuyucuyu sıkmak korkusu beni burada durdurdu...



Rabbim sen bizlere ideallerimizi unutturma... Ve hayatımızda kararlar alırken ideallerimizi ön plana alabilecek irade ve güç ver... Ve bu güce sahip gençler... gençler ki Düzceli Neğuç Yusuf Suat gibi....

Tahsin Kılıç

www.muslumancerkes.com

katılmıyoruuummm herkes aynı olcak die bi kaide yok en yakınımdan biri buna örneğim bu idealleri için kimseyle çıkmadı benim bu fikrime saygı duyabilcek benim gibi biri lazım bana dio karşısındaki nekadar güzel olursa olsun o düşncelerine bakıo.bence bu insanın kendi elinde

Aşkları uğruna Çerkezlikten veya Çerkezlik sorunundan uzaklaşmışlığın gerçekçiliğine inanıyorum. En çok uzaklaşma sebeplerinden biri yaşam standartlarının şartlarını değişkenleştirme önemseyişleri. Bunlar Çerkezliği zaten pek önemsemeyen kesim. Hayatın başka bir köşesinde yaşamı idame ettirme gayesinde olanlar. Aile kurumunun geleneksel Çerkezlik bakış açısının kalıcılaşma mücadeleleri verilmediği için kendi toplumundan çabuk çözülmelerin gerçekleştiği ve toplumlarından uzaklaşıp silikleştikleri bir gerçek. Siyasi ideallerle beraber kendi düşüncelerindekilerle karma evlilik yapanlarda; solcu kesimin de kendi toplumundan uzaklaşma oranları daha bir azlık söz konusu.Siyasi İslam,Turanistler ve İslami-Turanist kesim daha çok kendi toplumundan uzaklaşan bir oranda bence.Yani siyasi idealler bir yerde karma evliliklerin gerçekleşmesinde bizim esas sorunumuzdan uzaklaşmaların sebebinide oluşturuyor.Fakat kendi siyasi idealleriyle hem fikir buluşmalarla yapılan evliliklerde söz konusu ki bu Çerkezlik konusunda daha kalıcı ve sorunlara çözüm araştırıcılığı bakımdan toplumuna her konuda dönük evlilikler olmuş oluyor, en güzeli de bu sanırım.Bir de toplumunun asimilasyona karşı sorunları olduğunda bilinçsizce bulunduğu şehir ve metropollerde kaynaşmayı, karışmayı önemsemeyen ve aşkların yaşanmasında, neticesindede karma evliliklerin gerçekleşmesinde her hangi sakınca görmeyen kesim varki bu da önemsenecek bir oran. Aslında toplumun bel kemiği.İşte bu kesimi bilinçlendiriş anlamında çalışmalar yapan diasporanın sivil toplum örgütleri yok oluşa karşı sınıfı geçecektir.Siyasi idealler bil hassa 80 öncesi karışma,kaynaşmalarda çok önemliydi.Fakat solun tasfiyeleşmesi sanırım o kesimin kendi toplumunda kültürüne dönüşme,daha bir milliyetçileşmeyi gerçekleştirdi.Her ne kadar söylem ve düşüncelerinde sol zihniyet çıkışları olsada genel sistamik aynileşme neticesinde liberalleşmeleri gerçekleşti.İslami kesim.İster istemez yaşamlarındaki muhafazakarlık onların karma evliliğe kendi görüşlerinde olduktan sonra mahzurlu bakmamalarını getirdi.Ve kendi toplumlarında kendi muhafazakarlıkları hassasiyetinde insanlar bulamadıkları takdirde karma evlilik hoş görüsünü çok içselleştirdiler. Yani demek istediğim aşklar ve idealler çoğu zaman at başı beraber seyahatte ettiler.Benim 30 senelik tecrübem..........

Öncelikle bu site için teşekkür.

İlk yazılana katılıyorum.Bence nefes alıp vermek yada ihtiyaç gidermek için değil,araştırmak ve insanca yaşayıp,o şekilde ölmek için geldik.

Rabb(c.c)'e şükürler olsun çerkes kültürü ile yetiştim.Selametle

İlk yazılana katılıyorum.Bence nefes alıp vermek yada ihtiyaç gidermek için değil,araştırmak ve insanca yaşayıp,o şekilde ölmek için geldik.
--------------------------------ibrahimsoydanerden-------------
Bu yorumu insanlık için çok genel bir arayış kabul ediyorum.Burası bir Çerkes sitesi.Bütün yorumlarımız Çerkeslik sorunlarıyla örtüşür çözümlere yönelik olmalıdır.Dünyanın ve dünya halklarının bir parçasıyız.Yazıda işlenilen idealizmin etkileri,neticeleri,getirileri götürüleri Çerkezlik sorununa atıfsal zararları/yaraları üzerine geniş yorular dizelemeliyiz.

Sayın ''ibrahimsoydanerdenin'' yorumlarına benzeşen çok yazıları Kastamonulular,Sivaslılar,Kırşehirliler veya Çorumlular sitelerinde veya İncilin evlatlarının,hümanizmi çağrıştıran bir çok sitelerin forumlarındada rastlanmaktadır.V.S sitelerdede.Dünyanın arayışı olup bir türlü inşaa edemedikleri talepler bunlar.

Zaten inşaasında dünya halkları paylaşımlar üzerinden adam gibi başarılar sağlasaydı bir çok sorunlarımız gayesi üzerinden birçok başağrıtan arayışlar yazılarına gerek duymaz, bir takım yapılanmalar için derneklere sitelere sivil toplum örgütlerine gerek duyulmazdı.

Ben bu site de/sitelerimizde yazıların Çerkezlik sorunlarımız,toplumsal,kültürel poroblemlerimiz,çıkmazlarımız,çıkarlarımız olmasına dikkat ediyorum ve yorumlarımızında ortak noktamız olan meselelerimizi çağrıştırır atıfsallıkta olmasından yanayım,olmasına dikkat edilmesini/etmemizi önemsiyorum.Benzer yorumları bende Ülkemin insanlarıyla ortaklaşa ilgi alanımız olan sitelere çok yapmışımdır.Ama sayın ''ibrahimsoydanerden'in'' yorumunu yazının esas temasıyla/etnik yapısıyla örtüşmediğini düşünüyorum..............



Rabb(c.c)'e şükürler olsun çerkes kültürü ile yetiştim.Selametle--------------------------------------------
Ve böyle kapatıyorsunuz yorumunuzu.Sizden sonra ki nesil ve insanlarımızın yetişmesi,yetiştirilmesi,bilinçlenmesi, bilinçlendirilmesi önemli değilmi?Bütün bu sitelerimizin gayesi ne? nedir derdimiz yakarışlarımız?Derneklerimiz neden var?niçin asimilasyonu dert ediyoruz?Veya asimilasyonu hızlandıran,diğer halklarla kaynaşmayı oluşturan, idealist tasniflerin tehlikeleri söz konusu değilmi?Ben bu yazıyı bu anlamda sorunlarımızı dizeler buldum.Sizin ne açıdan baktığınızdan gidersek eğer, yazıda ait olduğu yerde değil gibi bir intiba çıkıyor, yanılıyormuyum.(Çerkez Sitesi anlamında)................
Selamlar.....................