Çerkeslerin Anasayfası

İlk defa karşılaştığım delikanlı, ürkek bir tavırla “siz Çerkes misiniz?” diye sordu.
“ Evet Çerkes’im. “ dedim gururla.
“Ya siz“ dedim merakla.
Genç yutkundu, durakladı, isteksizce: “Ben değil ama babam Çerkes.” dedi
Nefesim tıkandı, sözlerim tükendi, yutkundum, terledim sırılsıklam. O an, insanın acizliğe gömüldüğü bir an, keşke o anı yaşamasam!
Yaşamak istemez bunu elbet bilinçli hiçbir Çerkes hatta hiçbir insan.
Zamanla duymuşuzdur, “Dedelerimiz Çerkes’ti.” diyen gençleri.
Acı. Bu ifade de çok acı ama diğeri, feci bir sancı!
Baba, dede, fakir-zengin, belki savcı, belki de hacı ama ne fark eder, durum çok vahim bir o kadar da acı.
Kimi sorgulasak kimi yargılasak?
Ana mı baba mı çevre mi arkadaş mı sistem mi sürgün mü göç mü?
Kendisi acaba, bakalım cidden bizim kadar üzgün mü?
Baba neyse evlat da o değilmiş her zaman, söz tersine çıkabilirmiş demek ki.
Gençliğimizi ilgisiz ve kimliksiz bırakmanın bedeli bu mu ki?
Söyleyin Allah aşkına kim hazmedebilir bunu? Böyle olacaksa bu köklü kültürün, bu örnek toplumun sonu; yıkılsın derneklerimiz, sussun büyüklerimiz dağılsın federasyonlarımız, sivil girişimlerimiz...
Çözüm müdür yıkılmak, dağılmak, kapılmak sele?
Tam tersi çözüm tektir, tükenmemek için tutuşmak, el ele vermek gönül gönüle…
Yabancı mı bunlar? Değil elbet, benim kızım, senin oğlun, onun kardeşi...
Tektir çözüm, gençlik; benim elim, kolum, dilim ve dahi geleceğim.
Model olmak gençliğe, öğretmek tarihini, sevdirmek atasını, kavratmak kimliğini…
Kızmadan, kızdırmadan, severek, sevdirerek, nefret ettirmeyerek….
Acele edelim, hızlı düşünelim ve hemen uygulayalım!
Yoksa, çok Çerkes babanın, Çerkes olamayan oğlu, çok Çerkes annenin Çerkes olmayan “güzel Çerkes kızı“ olacaktır.
Adige oğlun, Adige olamayan babası olacaktır.
Biz de kahrolacak, belki de yok ola…

HAYIIIIIIIR!

Biz,

Gençliğimiz,

Kimliğimiz ve kişiliğimizle sonsuza kadar var olmalıyız! Çünkü, ihtiyacı var insanlığın bize.

Alıntıdır...

güzel bir yazı aile içindeki eğitimden anne sorumludur.böyle durumda ilyas kardeşim sizler çerkes kızlarıyla evleneceksinizki çocuklarınız çerkes gibi büyüsün.daha önce söylemiştim annem nogay eğitimsiz bir kadın bizlere kendi dilimizi bile öğretmediler gerçi oda evlendikten sonra öğrenmiştir ama babam bir çerkes kızıyla evlenseydi(anacığımı dünyalara değişmem yanlış anlaşılmasın sakın:) ) belki ben kültürümü daha iyi bilecektim.eşim dadaş ama ben bildiğim bütün adetlerimizi kızlarıma öğretmeye çabalıyorum.yani iş sizlere düşüyor sevgili kardeşlerim.

bende karşılaştım boyle bır ıkı olayla.
gerçekten insanı kahrediyor.bırı babamlarda cerkesmis dedı dıyeri a bızde kafkas cerkes lerındenmışiz demistı:cry:

manisada dayım bir mağazanın yazısını görmüş dükkanın adı çerkesoğlu imiş dayımda tabi merakla dalmış içeri selam falan vermiş demiş siz çerkessiniz demiş çerkesce adam lönk kalmış sonra dayım türkçeye çevirip söylemiş türkçesini söyleyincede adamın verdiği cevap şu olmuş rahmetli çerkesdi...

adamın babası çerkesmiş kendisi çerkes değilmiş dayım bunu bana anlatınca gülmekten yıkıldım demk dedim rahmetli çerkesmiş dedim ha dedim

geçenlerdede eve giderken aynı dükkanını önünden geçiyordum adamlar dükkanın ismini değişmişler başka bir isim vermişler azda olsa utanmışlar belii gülünç bir durum yaw

allah aşkına şu saçmalığa bakarmısınız,'' ben değilim ama babam çerkes'' diyo ya.
İşte duyarsızlık ve bilinçsizlik böyle olsa gerek ne kültürünü ne dilini ne örfünü adetini biliyor.
Ben her fırsatta ÇERKES olduğumu haykırırım...Haykırmayanlar utansın!

buna benzer bende yaşadım.Hergün gözümün önündeler hiç alışveriş yapmıyorum.Ben sorduğumda da evet varmış eskilerden çerkes ama bizde yok dedi.Magdem niye yazıyorsun çerkesoğlu kızı vs. diyee.Ne sinir yaa.

ayyy o zaten dogal felakett hiç sevmiyorum onu hiç konuşmasa daha iyi olacak.

Acınası tipte insanlar anasının babasının geldiği yerden nasil utanırlar