Çerkeslerin Anasayfası

Hayat kendisine “muhalif güçlere” karşı verilern sürekli bir mücadeledir. Muhalif güçler, başarılı bir şekilde karşı konulmadıkça hayatı tahrib edecek olan güçlerdir. Örmeğin, dışımızdaki ortamda ısı derecesinde büyük değişiklikler vardır. Ortam insan için bazen çok sıcak bazen de çok soğuk olabilir. Vucudumuzdaki ısıyı sabit tutmaya yarayan mekanizmalar bizi bu ısı değişikliklerinden korur. Bu mekanizmalar olmadan insan vücudu düşük ve yüksek ısılara dayanamaz. Vücudumuz, onu tahrip etmek için birçok zararlı mikropların saldırına da uğrar ve onlarla da savaşır. İnsan yaşamı boyunca bu zararlılarla mücadele etmektedir. Mücadele ancak ölümle sona eder.

Mücadelenin olduğu platform sadece fiziki platform değildir. Ahlaki platformda da insan, özü tahrip edici, parçalayıcı güçlere karşı olan ve hayat boyu süren mücadelesini de sürdürmek zorundadır. Bu platfordaki sorun daha ciddi ve karmaşıktır. Nefs bir yandan dıştaki tahripedici güçlerle savaşırken diğer yandan konrol edilemediği sürece kendi içinde oluşan küçültücü hayvani duyguların etkisiyle de uğraşmak durumundadır.

İnsan tek başına düşmanla baş edemeyeceğinden genellikle etrafından yardım bekler. Kuran’daki İlahi yolgöstericilik bu ahlaki mücadelede büyük bir yardım sağlar. Bu yardım insana belli bir program dahilinde verilir. Programın birinci kısmı önleyici tedbir niteliğindedir. Bu tedbir insanı tahrip edici güçlerin açık ve gizli saldırılarından korur. Kuranda bu tür yardım MAĞFİRA diye adlandırılır. “Gafrun” örtmek anlamına gelir. “Miğfer” bu kok kelimeden gelir. Miğfer savaşta insanın başını düşmanın darbelerinden koruyan metal başlıktır. İşte Kuran insanın benliğini etkin bir biçimde tahrip edici güçlerin darbelerinden korur. İnsan kendisini sıra sıra dizilmiş olan korkunç tahrip edici güçlerin karşısında bulunca ümitsizliğe düşer. Zayıflar ve çaresiz hale gelir. İlahi program onun kalbine (hak) güven duygusu ilham ederek ahlaki enerjisini arttırır ve onu batıla boyun eğmekten korur. İlk önceleri zayıf olasına rağmen sonunda batıla üstün gelir. Birçok kimse kendisini batıl karşısında zayıf hisseder ama kalbine güvence ve cesaret işledikten sonra yenilenmiş bir kendine güvenme duyusu ve ümitle meydana çıkar. İlahi yolgöstericiliğin birinci kısmı olan MAĞFİRE insana işte böyle yardım eder.

Kuran terminolojisindeki TÖVBE ise iyileştirici tedbir olan ikinci kısmı oluşturur. Çok kimse batıla boyun eğip yanlış yolda ilerlemiş olabilir. Böyle olanların durumu da ümitsiz bir durum değildir. Bu kimselere TÖVBE kesin bir ilaç sağlar. Töve kelimesi geri dönmek anlamında olan “taba” kökünden gelir. Tövbe mağrur bir teessüf veya boş pişmanlık değildir. İnsan yanlış yolda gittiğinin farkına varınca durma ve bu yolda ilerlemekten vazgeçme cesareti gösterek aynı yoldan geri dönmesidir TÖVBE. Bu anlamda tövbe durumun akıl ve kalple inceden inceye araştırması, yeniden değerlendirmesi ve takip edilmekte olan siyasetin yeniden yönlendirilmesidir. Eğer bir kimse üzerinde ilerlemekte olduğu yol onu hedefinden başka bir yere götürmekte olduğunu farkederse oturup ağlamamalıdır. Hiç terddüt etmeden başlanıç noktasına geri dönmeli ve uygun değerlendirmeden sonra kendine yeni bir yol seçmeli. Tövbe ahlaki platformda bu türde bir davranışı temsil eder. Ama tövbe ilahi bir yardım unsuru da içerir. Hatasını anlayan ve bu hatayı düzeltmek isteyen kişi kendi başına bırakılmaz. Hiç şaşmayan ve sınırsız olan ilahi yolgöstericilik sunulur ona. Yoksa kendi başına yeniden seçeceği doğruluğu kesin olmayan yolların ona vereceği belirsizlik duyguları doğruya yönelme çabalarını büyük bir şekilde engelleyecektir. Tövbeye eşlik eden ilahi yolgöstericilik onu yeniden canlandırır ve rehatlatır ve ikiye katlanmış bir enerji ile yoluna devam eder.

Kısaca MAĞFİRE, insana “şerin” darbelerini önlemekte yardım eder ama eğer darbe yer ise TÖVBE bu darbenin verdiği zaraın onarılmasında yardımcı olur. Tövbe negatif bir pişmanlık duyma işlemi değildir. Kaybedilen konumun yeniden kazanılması için yenilenen bir enerji, ümit ve güven duygusuyla yapılan pozitif çabadır. Tövbe sadece tahrip edici olandan geri çekilme değil bu tahrip edici durumun sonuçlarını da fesetmektir. Kuran şöyle der:

"İyi eylemler kötü eylemleri giderir" (11:114)

Tövbe yapıcı güçleri takviye ederek insanın benliğine yıkıcı amellerin getirdiği zararların onarılnasını sağlar. Kuran’da “insan, kendisini büyük konularda “şer”e teslim etmezse küçük hataları onu hedefine ulaşmada geciktiremez” der

Eğer yasaklandığınız günahların büyüklerinden uzak kalırsanız, diğer kötülüklerinizi örteriz ve sizi nimet ve bereket dolu bir varış yerine ulaştırırız. (4:31)

Büyük soylu amellerimizin olumlu sonuçları küçük hatalarınızın yıkıcı sonuçlarından daha ağır basar.

''Eğer yasaklandığınız günahların büyüklerinden uzak kalırsanız, diğer kötülüklerinizi örteriz ve sizi nimet ve bereket dolu bir varış yerine ulaştırırız. (4:31)''

Yasaklanan büyük günahlar Kur'an'a göre nelerdir?

Tövbelerimizin kabul olduğunu nasıl bileceğiz;bunun kıyası veya göstergesi nedir,mantığımız mı,ya mantığımız tövbe öncesinde olduğu gibi bizi yine yanlışa sürüklerse?

Bu anlamda Rabbim "tövbe"nin kesinlikle kabul edileceğini söylüyor.

2:37 ...evet O, Tevvâb'dır, tövbeleri cömertçe kabul eder; Rahîm'dir, rahmetini cömertçe yayar.