Çerkeslerin Anasayfası

KIYAMET

Büyük bir heyecanla ‘’Kıyam-et’’ beklentisi taşıyorum! Umarım bu kısa bir sürede gerçekleşir…

Bana ‘’manyak’’ diyecekler şimdi. İsteyen arzu ettiğini söyleyebilir.

Kıyamet denildiğinde ‘’Dünya’nın sonunu’’ anımsayanlar için gerçekten uçuk bir beklenti bu. Benim yeryüzü ile bir derdim yok!

Ben Kıyam-et beklentisi taşıyorum.

Kıyam+et

Emevi bozgunculuğu ile namazlaştırılan ‘’salat’’ kavramının içini dolduran temel eylemlerden biri olan ‘’kıyam’’, genel anlamı itibari ile; ayağa kalkış, diriliş, özgürlük mücadelesi, bağımsızlık gayreti, adaleti temin ve aydınlanmaya karşılık kullanılan bir kelimedir.

Kıyam-et : Ayağa kalk, silkelen, özgürlüğün için mücadele et, bağımsızlığın için uğraş, adaleti temin et ve aydınlan/aydınlat!

Bu bir kelime oyunu değil! Kıyamet teriminin dini terminolojide incelenmesi ile birlikte ortaya çıkacak sonuç ta yukarıdakinden pek farklı sayılmaz…

Kıyamet, Dünya’nın fiziksel yok oluşu değildir!

İnsanlığın kendi elleri ile kendini ‘’yok’’ edişi ardından gerçekleşen ‘’dirilişin’’ adıdır.

İşte tam kelime karşılığı bu!

Toplumları bugün ilgilendiren anlamı, yeryüzüne çarpacak göktaşlarının matematiksel hesabı değil, içine düştükleri sefil durumdan çıkış formülleri ile olan ilişkisidir…

Yani ?

Başlangıçta ‘’infak düzeninin’’ doğal neticesi olan ‘’ideal toplum’’ düzeyinden, mülkiyetçi ve sınıfsal ayrılıklara dayalı bir talan sistemine geçişi, kendi elleri ile temin eden bireylerin bu durumdan çıkışının adıdır kıyamet.

İşin mistik boyutu yok mu ?

Vardır elbet, ona gireriz ileride…

Amma ve lakin, zihnimize doldurulan bunca saçmalığın etkisine hapsedilmişken konuşulacak işler değil bunlar. Evvela özgür zihinler görmeliyiz sokaklarda…

Kuran’da ‘’Kıyamet sahnelerini incelersek’’, tamamen ‘’Allah’ın egemen olduğu arena’’ olarak tasvir edildiğini görürüz…

Örneğin;

(BAKARA suresi 174. ayet) Allah'ın Kitap'tan indirdiği şeyi gizleyip onu basit bir ücret karşılığı satanlar, karınlarında ateşten başka bir şey yemiş olmazlar, Kıyamet günü Allah onlarla konuşmayacaktır, onları arındırmayacaktır da... Onlar için korkunç bir azap vardır.

Allah’ın hüküm vereceği ‘’gün’’ gibi ifadelerin çok sıkça vurgulandığı ayetlerdir ‘’Kıyamet ayetleri’’…

İnsanlık, Allah’ın hükmünün ölüm sonrası hayata geçeceğini sanıyor!

Heyhat!

(BAKARA suresi 15. ayet)Allah onlarla alay ediyor ve onları, kendi azgınlıkları içinde bocalar bir halde sürüklüyor.

Yani aslında hükmü sadece Allah koyuyor ve her koşul ‘’O’’nun programına hizmet ediyor.

Bunun farkına vardığınız ‘’an’’, Kıyam etmiş oluyorsunuz.

Yani ‘’Kıyametiniz gerçekleşiyor’’…

Kıyamet gerçekleştiği anda, ne mülkiyet kalıyor ortada, ne benlik!

Geride kalanın sadece bütüncül benlik olarak ‘’O’’ olduğunu gözlemliyor, ve programa uymuş oluyorsunuz…

Nasıl ?

Kuran’ın Allah tanımı; kainatta açığa çıkan güzel isimlerin bütününün toplandığı benliğe işaret eder. Şekilden, kalıptan, vücuttan ve idrak edilesi bir objeden beri bir gerçeklik, kudret ve teklik gerçeğine dayanmaktadır.

Bu, bir bütün olarak ‘’insanda yansımakta olan’’ karakter donelerinde açığa vurulmuş, bu duruma; ‘’Adem’e öğretilen isimler/tavırlar’’ denilerek izah edilmiştir.

Ancak insan, bu özellikleri kendi benliğine ait kılarak; ikinci bir benlik üretmiş, halihazırda bunu üretecek biçimde yaratılmıştır.

Yeryüzündeki biyolojik evrimi sonrası insan, bu hali ile ‘’büyük savaşı başlatmıştır’’.

Bu savaşın ‘’ikinci benlik cephesi’’, günümüzdeki toplum mantığını üretmiş, mülkiyet ve paylaşımı kendi ölçülerine göre biçimlendirmiştir.

Aynı benliğin Allah ve Din tanımı da, ikinci benliğin sahteliği kadar sahtedir…

Gerçek anlam ve derinliği itibari ile bu iki kavram üzerine düşündüğünüzde, ideal ortamı üretmeksizin ‘’normaliteye erişemeyeceğinizi gözlemleyeceksiniz’’.

Dolayısı ile, Kuran’ın ruhunu benimsemiş bireyler; önceliği ‘’arınmaya’’ vermiş, dünyevi ihtiraslardan geçme adına, tüm varlık alemini gerçek sahibine atfederek ‘’mülk ve paylaşıma müdahale etmişlerdir’’.

Bu olmadan manevi olgunlaşmanın oluşamayacağını belirten güçlü idrak kulelerinin eylemlerini incelerseniz bunu net biçimde gözlemleyebilirsiniz…

Ancak günümüzde ‘’dindarlık adına putperestlik yapan’’ kitlelerin çoğunluğu teşkil etmesi neticesinde oluşan din algısı dahilinde, ancak ve ancak köle olursunuz!

Cennette size verilecek huri ve Nurilerin boş hayalleri ile avunarak, avuntu dinciliğinin maskarası olur, küresel çelişkileri çözecek kudretten yoksun bir biçimde, insanlığın yok oluş serüveninin seyircisi olursunuz!

İkinci benlik yalancıdır!

TEK olanı böler ve parçalar! Yani, toplum olma bilincini yok eder…

Kamplar üretir, sınıflar yaratır, tabakalar oluşturur…

Burjuvazi-İşçi çelişkisinin temeli buna dayanır. Ama bu sistemde ‘’işçi sınıfı’’ potansiyel bir burjuvadır. Çünkü imkan eline geçtiğinde hızla asimile olur!

Çünkü dialektik hatalıdır! İşin ruhunda problem mevcuttur.

Meteryalist ölçülerde kusursuz, mana ruhu eksik olan bu gerçekliğin ilacı yine ‘’Kuran’’dır…

Çözüm köklere inmek ile mümkündür. Özgür düşüncenin yaygınlaştığı, bilinçli ve analitik bakış kazanmış bireylerin ürettiği ‘’akıl toplumu’’…

Bedenini patronlara peşkeş çekip, indirdiği hatimler ile cennet hayali kuran ‘’ruh hastalarının’’ oluşturduğu yığınların fazlaca uzağındaki bu toplum, ancak ‘’selam gerçekliğinin’’ pratiği ile yüzleşme sonrası açığa çıkacaktır.

Bu, sabahları metrobüs durağında, kapısı açılan metrobüse; etrafındakileri ezme pahasına koşan ‘’egoistlerin’’ yapabileceği bir iş değil, etrafındakilere öncelik tanıyanların becerebileceği bir aydınlanma adımıdır…

Bu, Asya Finans’ta biriken ‘’Kar Paylarını(!)’’ hesaplayan sakallı tefecilerin işi değil, ihtiyacından artanı yoksullara dağıtan ve bununla huzur bulan derin gönüllerin işidir…

İşte bu gönüllerle doldurulmuş bir toplumdan bahsediyorum.

Bilimsel ilerlemenin ve paylaşımın ‘’rüku/tevazu’’ ile yapıldığı, insanların ‘’insanca yaşama’’ ilkesi etrafında birleştiği/millet olduğu toplum…

Mesela, günümüzün modası ‘’darbe karşıtlığı’’ değil mi ?

Bir darbe karşıtı olarak büyük bir çelişkiden bahsetmek istiyorum!

Darbeler, Küresel sistemin programlı olarak pratik düzlemde hayata geçirdiği eylemlerdir. Yani terminolojik olarak, emperyalist yayılmanın bir oyunudur…

Bir darbe karşıtı, eğer emperyalizme karşı değilse, o zaman yanında demektir. Yani, sistem yine kendi karşıtlarını üretirken, eleyebildiği kadar elekten geçirerek yalıtır ve zararsız hale getirir.

Dolayısı ile, emperyalizmin can düşmanları dahi ‘’gerekirse darbe karşıtlığı pahasına’’ hedef haline getirilir.

Bu basit bir oyundur!

İnsanlar ise bu sakızı alır ağzına ve çiğner ‘’kahve köşelerinde’’.

Bir TARAFlarına kına yakan baronların finanse ettiği ‘’Taraf gibi’’ yayın ORGANları yoluyla, halka ‘’sözde’’ darbe karşıtlığı aşılanır.

Ama halk aslında karşı olduğunu sandığı şeye karşı değildir. Çünkü sistemin işleyişine karşı tepkisizdir. Sadece kendisine hedef olarak gösterilen noktaya saldırır…

Basiretsizdir, çünkü bütün kavramlarına tecavüz edilmiştir!

Din, sistemin kucağından inmeyen sahtekarların dudakları arasına hapsedilmiş,

İdeolojiler, yine aynı şansolyelere atfedilmiştir…

Gerçeklerin üzeri örtülmüştür ve ortalığı yoğun bir yalan bulutu kaplamıştır….

Yazık!

Birileri çıkar bunları yazar, bunları okuyanların sayısı taş çatlasa 10bin olur,

X bir mankenin patlayan slikonlarının haber olarak vurgulandığı makaleler 1milyon tirajla okunur…

Bakalım, hayırlısı;

Durmak yok yola devam ediyoruz,

Kanımızın son damlasına kadar çırpınacağız…

KIYAMETE KADAR!!!


Eren Erdem
http://www.gayyakuyusu.com

Bedenini patronlara peşkeş çekip, indirdiği hatimler ile cennet hayali kuran ‘’ruh hastalarının’’ oluşturduğu yığınların fazlaca uzağındaki bu toplum, ancak ‘’selam gerçekliğinin’’ pratiği ile yüzleşme sonrası açığa çıkacaktır.

Bir darbe karşıtı, eğer emperyalizme karşı değilse, o zaman yanında demektir. Yani, sistem yine kendi karşıtlarını üretirken, eleyebildiği kadar elekten geçirerek yalıtır ve zararsız hale getirir.

Dolayısı ile, emperyalizmin can düşmanları dahi ‘’gerekirse darbe karşıtlığı pahasına’’ hedef haline getirilir.

Bir TARAFlarına kına yakan baronların finanse ettiği ‘’Taraf gibi’’ yayın ORGANları yoluyla, halka ‘’sözde’’ darbe karşıtlığı aşılanır.

Ama halk aslında karşı olduğunu sandığı şeye karşı değildir. Çünkü sistemin işleyişine karşı tepkisizdir. Sadece kendisine hedef olarak gösterilen noktaya saldırır…

Basiretsizdir, çünkü bütün kavramlarına tecavüz edilmiştir!

Din, sistemin kucağından inmeyen sahtekarların dudakları arasına hapsedilmiş,

İdeolojiler, yine aynı şansolyelere atfedilmiştir…

Gerçeklerin üzeri örtülmüştür ve ortalığı yoğun bir yalan bulutu kaplamıştır….

Yazık!

Birileri çıkar bunları yazar, bunları okuyanların sayısı taş çatlasa 10bin olur,

X bir mankenin patlayan slikonlarının haber olarak vurgulandığı makaleler 1milyon tirajla okunur…

Bakalım, hayırlısı;

Durmak yok yola devam ediyoruz,

Kanımızın son damlasına kadar çırpınacağız…

KIYAMETE KADAR!!!