ben devrik cümleler kuruyorum ...
-------------------------------
Hoş olan tarafı yok değil yani.Hem bu bize kalıtımsal gelen bir huy değilmi.Nede olsa Türkçeyi sonradan öğrendik.Anadilimizin olduğunu belli eden devrik cümlelerimiz de olmalı.
Artık anılarda kalan o tatlı,devrik cümleler kuran, giden yaşlılarımızı hatırladım.
Çerkes Teyze dediğimiz Kıymet Teyzeyi hatırladım mesela.
Hanfesug derlerdi bir teyzemiz daha vardı onu,Şakumdeh nineyi veya Gogenaph ninem gözümün önüne geldi mesela.Nene dediğimiz adlarını hiç bilemediğimiz bir sürü nine gözlerimin önünden geçti şu an mesela.Hepsi Türkçeleri o tatlı tellafuzlarıyla devrik cümlelerle konuşurdu.
Bu oluyor herhal her toplumda.Mesela ilk evlendiğimiz yıllarda komşu teyzelerde benim eşimin adını söyleyemezlerdi.Bir anda isim kolleksiyonuna sahip oldu sokakta garibim.Kimi teyzeler Janset diyemedi, oda onlara Canset deyin bari derdi.Onuda beceremezler Cankız,Lankız,Canhu falan derlerdi.Hele bir ninemiz vardı mahallede,ona Ispartalı nine derdik.80-85 yaşlarında ve devamlı pencerenin kenarında otururdu.Janseti gördümüde pencereden seslenirdi ''Canfesat'
Artık onuda öyle kabul etti tabi,ama derdiki ''Yaw beni her görüşte sesleniyor,sokaktan bir yabancı geçerken duyacakta ne düşenecek acaba diye düşünürüm'' derdi.
Böyle işte...Ömrüne bereket yava kardeş bak ne güzel anıların hatırlanmasına vesile oldun kardeşim.
