Çerkeslerin Anasayfası

Hayatıma yön veren felsefelerden biri ; Başıma gelen -büyük küçük hiç fark etmez- her belanın öncesinde yaptığım bir kötülükten kaynaklandığına inanır ve buna göre yaşamaya çalışırım. Ne zaman başıma birşey gelse hemen sorgularım acaba bu neyin karşılığıydı diye ve öyle görmek istediğimden midir bilmem ama mutlaka bir karşılık bulurum


Bu durumun İslam Dini açısından bir olumlu ya da olumsuz bir karşılığı var mı?

Kainatta ne varsa etki tepki (neden sonuç) prensibine göre hareket eder. Tabiattaki aynılık/değişmezlik prensibi ilede bu sebep sonuç ilkesi kainattaki her şeye aynı biçimde uygulanır. Bu demektir ki her hangi bir SEBEP nerede olursa olsun aynı şartlar altındaysa aynı SONUCU doğurur. Sosyal hayatta buna karşılık kanunu/prensibi diyebiliriz.
İnsanın yaşamını iki düzeyde sürdürür. Birincisi FİZİKSEL yaşam olup aynı diğer fiziksel nesnelerin tabii olduğu kanunlara tabidir. Mesela insanlar da diğer hayvanlar gibi çoğalırlar. Yeme, sindirme, boşaltma, uyuma, uyanma, hastalık sıhatlilik, üreme, ölüm, vs. konularında etkili olan elemanlar hemen hemen aynıdır. Hatta insanda anı hayvanlarda olduğu gibi kendini-koruma, saldırı, ve üreme içgüdüleri vardır.
Daha yüksek olan ikinci yaşam düzeyi ise fiziksel olmayan İNSAN KİŞİLĞİ yani şahsiyeti ile ilgili yaşam biçimidir. İnsanın şahsiyeti fiziksel kanunlara tabii değildir. Fakat KALICI DEĞERLER denilen yasalara tabiidir. Bunlar dürüstlük, doğru sözlülük, iyi ve kötünün ölçütü, doğru ve yanlış gibi değerlerledir. İşte bu değerler İNSAN KİŞİLİĞİNDE yansır. Hayvanların DAVRANIŞ TARZLARI vardır ama insanların buna ek olarak KAREKTERLERİ de yani kişilikleri de vardır.
Evrendeki fiziksel kanunlar gözlem ve deney vasıtası ilekeşfedilebilirler. Ancak kalıcı değerler insana vahiy yolu ile gelir ve bu değerler şu an Kuran’da muhafaza edilmiş olan değerlerdir. Bu değerlerin aynı fiziksel hayatttaki sebep sonuç ilişkisi gibi kendilerine has bir takım kanunları vardır. Bunu AMEL-CEZA’ diye isimlendirebiliriz. (Not: Ceza’ Arapçada KARŞILIK demektir. Türkçedeki “ceza” amlamında değildir). Bu evrensel bir yasadır.
İnsana has olan “isteğe bağlı seçim” aslında insan KAREKTERİnin bir özelliğidir. Bu seçim sırasında KALICI DEĞERLERE bağlı kalmak insanı yüceltir, bu değerlerden uzaklaşmak ise insanı alçaltır. Gelişmiş bir karettere sahip bir kişi çok azimli olur. “Gelişmiş” olan karekter insanın fiziksel ölümümden sonra bile yaşar. Fiziksel kanunların insane cismine etkisi gibi kalıçı değerlerin de insan karaekterine etkisi vardır. SEBEP-SONUÇ ilişkisi der iki yaşam düzeyinde doğal ve ilahidir.

İnsan yaşamını şu kanunlar kontol eder ve yönetir:
1. İnsan cismi fiziksel/doğal (fizik, biyoloji, kimya vs.) yasalara tabidir.
2. Toplum hükümetlerin koyduğu yasalara/sosyal yasalara tabidir.
3. İnsan karekteri KALICI DEĞERLER-e tabidir.

Her üç alan insanı yaptkılarından ve yaptıklarının sonuçlarından sorumlu tutar. Birinci ve ikinci alanlarda insan başkalarının yaptıklarının sonuçlarına katlanmak zorunda kalabilir. (Mesela bir kimse diğer bir kimse tarafından bir köprüden atılması sonucu boğulabilir. Veya doğru bir tarzda inşa edilmediği için köprü yıkılır ve kişinin ölümüne sebep olabilir. Kötü yönetim sonucu açlık başgösterebilir. Su baslıknları bir alanı tahrip edebilir. Savaşlar tahribata sebep verebilir. Vs.) Ama üçüncü alanda her kişi kendi amellerinin sonuçlarınına katlanır. İşte ameller bu kişinin “amel defteri” ni oluşturur.

Kuran insanı kişisel ve toplumsal tüm amellerinden sorumlu tutar. Bu saydığımız üç alanda olan amellerin hiç birini yazgı (önceden belirlenmiş kader) olarak kabul etmez. İnsan amellerinin (yaptıklarının) karşılığını (caza’) alır. Önceden belirlenen şey insanın amellerine karşılıklarını veren yasalardır. Kader denilen, insanın kaderi denilen şey Allah’ın önceden belirlemiş olduğu yasalardır. İnsanın kaderi kişisel veya toplumsal amellerin sonuçlarından başka bir şey değildir. Bunu biraz açarsak:

1- Yaptıklarınız sizin kaderinizdir

2:81-82 İş onların sandığı gibi değil. Kötülük ve çirkinlik kazanan, suçu kendisini kuşatmış olan kişiler, ateşin dostudurlar. Sürekli kalacaklardır orada. İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlar ise cennetin dostudurlar. Onlar da orada sürekli kalacaklardır.

2:281 … her benliğe kazanmış olduğu tam bir biçimde verilecektir… (3:24, 3.160, 4:17)

Yapılan amel kastedilerek yapılmış bir amel olmalıdır. Ki insan kendisine zorla yaptırılan bir amelden sorumlu tutulmaz.

2:225 Allah sizi, dil sürçmesi sonucu lağv olarak yaptığınız yeminlerinizden sorumlu tutmaz; ama O sizi kalplerinizin kazandığından hesaba çeker. Allah Gafûr'dur, çok affeder; Halîm'dir, çok yumuşak davranır.

En’am süresinde her kişinin kendi amellerinden sorumlu olduğu bildirilir:
6:165 Şunu da söyle: "Allah herşeyin Rabbi iken O'ndan başka rab mı arayayım? Her benliğin kazandığı kendi üstünde kalır. Hiçbir günahkâra bir başka günahkârın yükünü taşımaz. Nihayet dönüşünüz Rabbinizedir. Tartışmaya girdiğiniz şeyleri O size haber verecektir."

53:39 Gerçek şu ki, insan için çalışıp didindiğinden başkası yoktur.

20:15 "Kuşku duyma ki o saat gelecektir. Onu neredeyse gizleyeceğim ki, her benlik gayretinin karşılığını elde etsin."

Adaletin var olduğu bir toplumda kimsenin hakkı kaybolmaz:

21:94 Kim inanmış olarak hayra ve barışa yönelik işlerden bir şey yaparsa, onun gayretine nankörlük edilmez. Biz böylesi lehine kâtiplik ederiz.

Böyle bir tolumda çabalarınızın karşılığını muhakkak alırsınız:

17:18-21 Peşin isteyene dünyada peşin veririz: Dilediğimize dilediğimiz kadar. Sonra da ona cehennemi veririz; yaslanır ona, kınanmış ve kovulmuş olarak. Kim de âhireti ister ve inanmış olarak ona yaraşır bir gayretle çalışırsa, böylelerinin gayretleri teşekkürle karşılanır. Rabbinin lütfundan nimetlerle hepsine uzanırız: Onlara da bunlara da. Rabbinin lütfu kimse tarafından engellenemez/kısıtlanamaz.

Bu yasalar kişilere olduğu gibi toplumlara kavimlere de uygulanır.

2:134 İşte bunlar bir ümmetti, gelip geçtiler. Kazandıkları kendilerinindir. Sizin kazandıklarınız da sizin olacaktır. Siz onların yapıp ettiklerinden sorguya çekilmeyeceksiniz.

Ameller bu amellerin sahibine kendisinin sorumu olduğu sunuçları getirir:

2:286 Allah hiç bir benliğe, yaratılış kapasitesinin üstünde bir yük yüklemez/teklifte bulunmaz. Her benliğin yaptığı iyilik kendi lehine, işlediği kötülük kendi aleyhinedir/kişinin hem kendisi hem başkaları için kazandığı onun lehine, yalnız kendi nefsi için kazandığı onun aleyhinedir/kişinin kendi emeği ile kazandığı lehine, başkalarının sırtından kazandığı aleyhinedir. "Ey Rabb'imiz! Unutur yahut hata edersek bizi hesaba çekme. Ey Rabb'imiz! Bize, bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme. Ey Rabb'imiz! Bize, güç yetiremeyeceğimiz şeyleri de yükleme. Affet bizi, bağışla bizi, acı bize. Sen bizim Mevlâ'mızsın. Küfre sapanlar topluluğuna karşı yardım et bize!"

İnsanlar kendi yaptıkları ile kendilerini mahfederler:

2:79 Yazıklar olsun o kişilere ki, Kitap'ı kendi elleriyle yazarlar da sonra onunla basit bir karşılık satın alsınlar diye, "İşte bu, Allah katındandır!" derler. Vay haline onların, ellerinin yazdıkları yüzünden! Vay haline onların, kazanıp durdukları yüzünden!

Şunu belirtmek yeterlidir:
74:38 Her benlik öz kazancının bir karşılığıdır.

2:Ne yaparsanız onu bulursunuz (9:82)

Her amel (iyi veya kötü) bir sonuç doğurur. Fiziksel alanda bunu gözlemlemek çok daha kolaydır. Ateşe dokunursanız yakar. Su sususzluğu giderir. Ama Kalıcı değerler diye adlandırdığımız değerlerin sonuçları direkt gözlenebilen sonuçlar değildir. Yemek yemenin açlığı giderdiğini gözlemlemek haram yemenin insan karetterinde douracağı zararlı sonuçları gözlemlemekten çok daha basit ve kolaydır. Materyalistler sadece toplumu yöneten sosyal yasalarıın gözle görülür elle tutulur sonuçlarını kabul ederler. Kalıcı değerler dediğimiz değerlere pek önem vermezler.

İnsanlar insan şahsiyeti olgusuna inanmaz ve hayatın sadece maddi hayattan ibaret olduğunu sanmaları sonucu cürüm oranı hergün biraz daha artmaktadır.
Oysa Kuranda insanın tüm amellerin (kişisel veya toplumsal) sonuçları vardır. İnsanın karekteri/kişiliği ana eksendir.

45:22 Ve Allah, gökleri ve yeri hak olarak yarattı. Ta ki her benlik, kazancının karşılığıyla, hiç kimse zulme uğratılmaksızın, yüz yüze getirilsin.

Yerde ve gökte ne varsa insanların yaptıklarının karşılığını almaları için vardır.

53:31 Göklerde ne var yerde ne varsa Allah'ındır. Bu, Allah'ın; yaptıklarıyla kötülük sergileyenleri cezalandırması, güzel davranıp güzel düşünenleri de güzellikle ödüllendirmesi içindir.

Yunus süresinde Allahın yaratma programı – yoktan var etme ve biçimlandirme - insanların kalıcı değerlere ikna olmararı için olduğu belirtilir:

10:4 Allah'tan hak bir vaat olarak hepinizin dönüşü yalnız O'nadır. Yaratılışı başlatır, sonra yarattıklarını varlık alanına ardarda çıkarır ki, iman edip hayra ve barışa yönelik amelleri yerli yerince sergileyenleri ödüllendirsin. Küfre dalanlara gelince, onlar için, nankörlük edip gerçeği örtmeleri yüzünden, kaynar sudan bir içki ve acıklı bir azap öngörülmüştür.
Kuran’da kötülük yapanların sonuçlarına katlanacağını ve yapılan her şeyin bir sonucu olduğu bildirilir:

4:123 İş ne sizin kuruntularınızla/hurafelerinizle/anlamını bilmeden okuyuşlarınızla ne de Ehlikitap'ın kuruntuları/hurafeleri/anlamını bilmeden okuyuşlarıyla çözülür. Kötülük yapan onunla cezalandırılır. Ve böyle biri, kendisi için Allah dışında ne bir dost bulur ne de bir yardımcı.

9:82 Kazanır oldukları yüzünden artık az gülsünler, çok ağlasınlar.
34:33 … Yapıp ettiklerinden başka, neyin karşılığını görüyorlar ki!...

Kuranda mizan teşbihi olarak kullanılmıştır

21:47 Kıyamet günü için adalet terazilerini kuracağız/adaleti terazilere koyacağız. Hiç kimseye zere kadar zulüm edilmeyecek. Hardal tanesi kadar birşey olsa onu ortaya getiririz. Hesapçılar olarak biz yeteriz!

23:102-103 Artık kimin tartıları ağır gelirse onlar kurtulmuş olacaklardır. Tartıları hafif gelenler ise kendilerini kayba uğratanlar, sürekli cehennemde kalanlar olacaklardır.

99:7-8 Artık, kim bir zerre miktarı hayır üretmişse onu görür. Ve kim bir zerre miktarı şer üretmişse onu görür.

Ameller tartılacak ve her bir kimseye neler yatığı gösterilecek

9:94 Dönüp yanlarına geldiğinizde sizden özür dilerler. De ki: "Özür dilemeyin. Size asla inanmayacağız. Allah bize sizin hallerinizden birçoğunu haber vermiştir. Yapıp ettiğinizi Allah da resulü de görecektir. Sonra görünmeyen ve görünen âlemleri bilenin huzuruna çıkarılacaksınız da O size yapmakta olduklarınızı haber verecektir.

9:105 De ki: "Yapıp-edin. Allah sizin yapıp-ettiklerinizi (amellerinizi) görecektir. O'nun elçisi ve mü'minler de. Yakında gaybı ve müşahede edilebileni Bilen'e döndürüleceksiniz ve O, size yaptıklarınızı haber verecektir."

10:23 Ama Allah onları kurtarınca, hiç vakit geçirmeden yeryüzünde haksızlığa sapıp azgınlaşırlar. Ey insanlar! Şu iğreti hayatın menfaati için yaptığınız azgınlık ve taşkınlık yalnız sizin aleyhinizedir. Bir süre sonra bize döndürüleceksiniz ve yapmakta olduklarınızı size haber vereceğiz.

Mizandaki sonuç kişinin karekterinin ne derece gilişmiş veya geri kalmış olduğunun ölçüsüdür :

9:9-10 Allah'ın ayetlerini nasıl basit bir ücret karşılığı sattılar da Allah'ın yolundan alıkoydular. Gerçekten ne fena şeylerdir onların yapmakta oldukları. Bir mümin hakkında onlar ne bir yemine saygı gösterirler ne de bir antlaşma şartına. Onlar düşmanlık dolu, azmış kişilerin ta kendileridir.

Kurana göre İnsan tüm yaptıkarının sorumlusudur. Daha önce belirlenmiş bir kaderin bağımlısı değildir.

Caza ve mükafaaat zorunlu olan bir kader neticesinde değil istekli seçenekle yapılan ameller neticesidir.

3. Amel defterinizi okuyunuz (17:33)

Kuran’daki “mizan” benzetmesi başka yerlerde “amel defteri” olarak geçer. “Her biri için onu önünden ve arkasından izleyen gözcüler vardır ki, kendisini Allah'ın emrine bağlı olarak koruyup denetlerler.” (13:33) der. Bu güçlere 82:11 de “Çok değerli yazıcılar,” adı verilir. Bu defter aynı 10:16 Kuran’a atfedilen açıklık ve netliktedir.

Bu amel defteri 17:13-14 ayetlerinde bildirildiği gibi her bir şahsın boynuna asılıdır. İyi ameller ve kötü ameller listesi de kişinin kendisinden başka şahide gerek duymaz:

75:14-15 Hatta, mazeretlerini ortaya koysa da, o gün insan kendi aleyhine şahittir.

Kuranda bu amel defteri hakkı söyleyen kitap (23:62) olarak nitelendirilir. İşte bu kitap suçluya çaresizlik içerisinde "Keşke toprak olsaydım!"(78:40) dedirtecektir.

Demektir ki kişinin bütün amelleri “karşılık yasası” mucibince kaydedilmektedir. Doğduğunda boş olan amel defterine insan kişiliğini/karekterini şekillendiren amellerini kendi elleriyle yazar. Kendi kaderini yazar bu deftere.

4. Yaptığınız İyilik kendi benliğiniz içindir. (17:7)

(Kişinin amellerinin sonucu başka birisine devredilemez)

Kendi isteği ile yaptığı herhangi bir amelin sunucunu kişi başkalarına devredemez onlarla paylaşamaz. Mesela siz para/mal alıp verebilirsiniz ama sıhatli kalmal için yaptığınız bir eksersizin sonuçlarını başkası ile paylaşamazsınız. Ateşe dokunursanız başksının değil siszin eliniz yanar.

Aynı şekilde bir kimse karakteri ve amellerinin sonucunu başkası ile paylaşamaz.
İnsanın karekteri kişiye özgündür:

17:7 Eğer güzel davranırsanız, kendi benlikleriniz için güzellik sergilemiş olursunuz. Ve eğer kötülük yaparsanız o da benlikleriniz aleyhine olur. ...

41:46 Kim hayra ve barışa yönelik bir iş yaparsa kendi lehinedir. Kim de kötülük yaparsa kendi aleyhinedir. Rabbin, kullara asla zulmetmez.

29:6 Ve kim didinir, gayret sarfederse hiç kuşkusuz kendi benliği lehine gayret sarfetmiş olur. Gerçek olan şu ki, Allah, âlemlere muhtaç olmaktan uzak, mutlak bir Ganî'dir.

4:111 Günah kazanan onu kendi nefsi aleyhine kazanır. Allah Alîm ve Hakîm'dir.

Onun için Rabbimiz bize doğruyu yanlışı gösterir:

6:105 Ayetleri bu şekilde, çeşitli başlıklarla veriyoruz ki, "Sen ders aldın!" desinler, biz de ilimden nasiplenen bir toplum için onu iyice açıklayalım.

10:108 De ki: "Ey insanlar! Şu bir gerçek ki hak size Rabbinizden gelmiştir. Artık doğruya yönelen kendi benliği için yönelir; sapan da kendi benliği aleyhine sapar. Ben sizin üzerinize vekil değilim."

Önemli diğer bir nokta da bir kimsenin karekterini/şahsiyetini şekillendiren amellerinin sonuçları başkaları tarfından değiştirilemez:

2.48 Ve korkun o günden ki, hiç bir benlik bir başka benliğin herhangi bir şeyi için karşılık ödemez; hiç bir benlikten şefaat kabul edilmez, hiç bir benlikten fidye alınmaz. Ve onlara yardım da edilmez.

Sayın Tlepsh , cevabınız için teşekkür ederim ancak kast ettiğim şey sonsuzlukta yaptığımız her şeyin karşımıza çıkması, iyinin iyiyi kötünün kötüyü bulması değil. Verdiğiniz örneklerin tamamında "dünyada yaptıklarınız dünyada veya AHİRETTE mutlaka karşılık bulacaktır" anlamını çıkarabiliriz. Benim merak ettiğim şey ise ,AHİRET kısmı olmadan, "bu dünyada yaptıklarınız mutlaka bu dünyada karşınıza çıkacaktır MI?" idi.

Aksi durumda mutlaka yaptıklarımızın karşılığınızı göreceğimize inancım tamdır.

Kıyamet = diriliş
Cennet = bahçe, ağaçlarla kaplı toprak, insanların kafasında sonrada bunun tesiriyle etraflarında oluşuşturdukları cennet
Cehennem = süprüntü döküntü yeri, illüzyon, yanılsama

Bu gibi terimler her nedense insanlarda hemencecik öbür dünyayı çağrıştırıyor. Oysa bu terimler Kuran’ın birçok ayetlerinde metaphor olarak (mecazi olarak) kullanılır ve yaşadığımız dünyadaki cennet ve cehennemden bahseder. Amellerin karşılığı da çoğu zanman bu dünyada alınacak karşılıklardır.

İnsanlar acı bir duruma düştüklerinde Allah’ın yolgöstericiliğine uymanın doğru olduğunu itiraf ederler. Yani kötü bir durumda veya savaş halinde olmak (cehennemde olmak) insanlar için bir derstir. Cehennem, Hadid suresi 15.ayette inkarcıların mevlası = koruyucusu olarak nitelendirilmiştir. Burada cehennem insanlığın gecireceği belli bir safa olarak nitelendirilmektedir. Karia suresi 9. ayette cehennem “um” = “ana” olarak nitelendirilir. Cehennem inkarcılar için terbiye alınan ders alınan bir konumdur. Üzerinde oldukları yolun onları hiçbir yere götürmeyeceğini öğreten bir dershanedir. Dünya tarihinde cehennem hakikate inanma ile hayale inanma arasında bir ders alma konumudur. Allahın yolgöstericiliği ile insanların fikirlerini yol olarak kabul etme arasında ders alınan bir konumdur. Onun içidir ki Meryem Suresi 71. ayette herkesin hayatlarında cehenneme varacakları belirtilir. Bu ayet insanların hayatlarında Allahın yolgöstericiliğini ihmal ettikleri zaman perişan oldukarını çok güzel anlatmaktadır.

Cehennemin insalığın bir merhalesi olduğunu “fitne” kelimesinin 2:191, 29:2 ve 29:10 ayetlerindeki tarifinden de anlaşılmaktadır: Fitne altının saflaştırılması anlamındadır. Altına karışmış olan süprüntü maddelerin ateşle ayrıştırılmasıdır. Altın yani nefs bütün hayali şeylerden aklı örten şeylerden temizlenmelidir ki toplum daha yüksek daha refah bir düzeye erişebilsin. Cennete ulaşabilsin.

17:46 Kalpleri üzerine, onu anlamamaları için kabuklar geçiririz, kulaklarına da bir ağırlık koyarız. Rabbini yalnız Kur'an'da andığın zaman, nefretle geriye dönüp kaçarlar.

Fitne sunucu bu kabuklardan arınır insan.


Saffat suresi 37. ayete göre zakkum ağacı zalimler için bir fitnedir.
37:63 O ağaç ki, zalimler için onu bir fitne yaptık.

“Cennet” = ağaçlarla kaplı toprak

Toprak belli inançları olan insan nefsini veya toplumu simgeler. Bu torağın yetiştirdiği ağaçlar toplumun veya şahsın amelleridir, yetiştirdiklerdir. Ağaçların verdiği meyveler de amellerin verdiği sonuçlardır. İşte zakkum ağacı da zalimlerin kendi elleriyle yetiştirdikleri ağaçlarıdır. Acı meyveleride amellerinin verdiği sonuçlardır. 37:63 ayeti bu zakkum ağacını Fitne = arındırıcı olarak nitelendirir.

Yeryüzündeki cehennemleri insanlar kendileri, kendi bencil ihtiraslarının peşine düşerek, kendi elleriyle ortaya çıkarmışlardır. Bu cehennemler insana ders veren insanı arındıran cehennemlerdir. Acı veren tahribata düşmektir cehennem. Ama bu acılı durum insanı arındırır ona ders verir. Önceden üzerinde olduğu yolun onu acıdan başka bir yere götürmediğini öğretir. Kendi ürettiği “dinler”le bir yere varamayacağı sonucuna varır. Allahın yolgöstericiliğini terkedip hayal ve gerçek dışı bencil ihtiraslardan oluşturduğu fikirlerinden arınır. Fitneye uğrar.

Özet olarak insanlık kendi elleriyle tarih boyunca oluşturduğu cehenneme saplandıkça gerçeği öğrenecek ve sonunda Allahın yolgöstericiliğini kabullenecektir.

3:133 Rabbinizden bir bağışlanmaya ve eni göklerle yer kadar olan cennete doğru yarışır gibi koşuşun. O, takva sahipleri için hazırlanmıştır.
Eni göklerle yer kadar olan cennet bu dünyada hemencecik burada başlayan cennettir.


16:97 Erkek yahut kadın, her kim inanmış olarak hayra ve barışa yönelik bir iş yaparsa, onu tertemiz bir hayatla yaşatırız. Ve böylelerinin ücretlerini, işleyip ürettiklerinin en güzelleriyle karşılarız.
Bu dünyada yaşatırız ve ücretlerini, ürettiklerinin karşılığını veririz.


41:31 "Biz sizin, dünya hayatında da âhirette de dostlarınızız. Cennette sizin için nefislerinizin arzuladığı her şey var. Orada sizin için istediğiniz her şey var.
Dünyadaki ve ahiretteki cennette

ilyas başımıza gelen her olumsuzluğun arkasında yaptığımız bir yanlşış varmı diye bakarsak...bence bu yanlış olur..her yaptığımızın cezasını bu dünyada görürüsek ahirete ne kalacak
o zaman sınanmanın anlamıda olmayacaktır

Neden yanliş olsun ki? Yava, bakın şu ayetlere ne diyor:

42:30 Size gelip çatan her musibet ellerinizin kazandığı yüzündendir. Allah birçoklarını da affediyor.

3:165 Size, başkalarına iki katını dokundurduğumuz bir musibet dokununca: "Bu da nereden!" mi dediniz? De ki: "O, sizin öz benliklerinizdendir." Allah, her şeye Kadîr'dir.

16:34 Sonunda, yapıp ettiklerinin kötülükleri başlarına musibet olmuş, alay edip durdukları şey kendilerini sarıvermişti.

iyide tleps...
bir de olaya başka taraftan bakalım..
başına bir hastalık geldi..otur düşünmeye başla..ben kime ne yaptım da başıma bu hastalık geldi..
sence bu düşünme sistemi doğrumu..
para kaybettin..
kaza yaptın..
yada evinde yangın oldu..
bu tarz olaylara çok şey ekleyebilriz...
her başımıza gelen yaptığımızın sonucuysa..ahirete bir şey kalmayacak..anadan doğmuş gibi tertemiz gidecez demektir

rabbin seni imtahan edecek belki..
başına bir bela geldi..isyan mı edecek yoksa..hayır ve şer Allahtan mı diyecek..
bunu ..,bir imtahan olarak ta bakmaları gerekir..her başımıza gelen yaptığımız bir yanlışın karşılığı değildir

Başımıza bir hastalık geldiğinde ben kime ne yaptım diye düşünmemiz yanlış olur tabi. Ama Bu hastalığa sebep veren mikrobu (- acaba temiz olmayan ne yedim ki-) nasıl kaptım diye düşünebiliriz.

Başımıza gelen müsibetin bir daha gelmemesi için onun gerçek nedeni üzerinde düşünürüz. Kaza yaptığımızda saatte 60 km hizla gitmemiz gereken yolda acaba 100 km hızlamı gidiyorduk diye düşünmemiz doğru olmaz mı?