Çerkeslerin Anasayfası

Misaliler meclisinde o meclisin reisi tekrar sordu ve "Musibet her zaman hıyanetin neticesidir ve mükâfatın da sebebidir. Ey şu asrın adamı, kader bir sille vurdu, kazaya da çarpardı. Hangi fiilimizle kazaya, hem kadere böyle bir fetva verdirdiniz ki, İlâhî kaza, musibetle hükmedip sizleri hırpaladı! Çünkü umumî musibetlere daima ekseriyetin hatası sebep olur?" dedi.

Dedim: İnsanların fikri dalâleti. Nemrutça inadı, Firavunca gururu, yerde şişe şişe, göklere yetişti. Hem de yaratılışın hassas sırrına dokundu. Bunun üzerine, şu Birinci Dünya Savaşı'nın göklerden indirdiği tufan ve tauna benzeyen zelzelesi, gavura yapıştırdı semavi bir sillesi. Demek ki, şu musibet, bütün insanlığın musibetiydi. Bu bütün insanlığa şâmil olan bu musibetin müşterek sebebi, maddecilikten gelen ve hayvani hürriyet ve hevanın istibdadından doğan dalalet fikri idi. Hissemizin sebebi, islamiyet'in rükünlerindeki ihmal ve terkimizdi.

Zira Cenâb-ı Hak, yirmi dört saatten bir saati beş vakit namaz için istedi, yalnız o saati, bizden yine bizim için emretti, hem istedi. Tembellikle terkettik. Gafletle ihmal oldu. Şöyle de ceza gördük: Beş senede, yirmidört saatte dâima tâlim ve meşakkatle tahrik ve koşturmakla bir nevi namaz kıldırdı. Hem senede yalnız bir ayı, oruç için istedi. Nefsimize acıdık. Kefaret olarak, beş sene cebren oruç tutturdu. Kendi verdiği malından, kırkından veya onundan birini zekât istedi. Cimrilikle, zulmettik, haramı karıştırdık, isteyerek vermedik. O da bizden yığılmış zekâtı aldırdı. Haramdan da kurtardı. Amel ceza cinsindendir. Ceza, amel cinsindendir.


Aslında salih amel iki çeşittir: Birisi, musbet ve iradi. Diğeri, menfive mecburi... Bütün elemler, musibetler, salih amellerdendir, fakat menfi ve mecburidir. Hadis teselli verdi. Bu günahkâr millet kanıyla abdest aldı, fiilibir tövbe etti. Acil mükâfat olarak, şu milletin beşte biri olan dört milyonuna velayet derecesi şehitlik mertebesi ile gazilik verdi. Günahı sildi.

…

Said Nursi..

هَلْ جَزَاء الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ

Hel cezâul ihsâni illel ihsân(ihsânu).

İhsanın, ihsandan başka mükâfatı var mı ki (olabilir mi)?

Rahman 60.

لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَن يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلاَ يَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللّهِ وَلِيًّا وَلاَ نَصِيرًا

4:123 İş ne sizin anlamını bilmeden okuyuşlarınızla ne de Ehlikitap'ın anlamını bilmeden okuyuşlarıyla çözülür. Kötülük yapan onunla cezalandırılır. Ve böyle biri, kendisi için Allah’ın astlarından ne bir dost bulur ne de bir yardımcı.

şehitlerimize şefaat verilmemişmidir demek oluyor bu açıklarmısınız...Sanırım sen tefsir alimliği seviyesinde bir insansın sen anlıyor olabilirsin ama ben az olan bu bilgimle hüküm çıkaramıyorum ayeti kerimelerden...Said-i Nursi Hz'lerinin anlatımındaki yanlışı açık olarak yazarmısın....

Salih amel sadece bir çeşittir o da insanlığın selameti, barışı, güvenliği, refahı, fiziksel ve manevi yönden daha iyiye gitmesi yolunda yapılıp toplum yararına birşeyler üreten amellerdir. Salih ameller doğru veya doğruya yakın yaşam sistemini uygulayanlar tarafından üretilir.


Yaptıkları yanlışlar (kötü ameller) veya gafillikleri, cahillikleri sonucu, insanlar acı bir duruma düştüklerinde Allah’ın yolgöstericiliğine uymanın doğru olduğunu itiraf ederler. Yani kötü bir durumda veya savaş halinde olmak (cehennemde olmak) insanlar için bir derstir.


Cehennem, Hadid suresi 15.ayette inkarcıların mevlası=koruyucusu olarak nitelendirilmiştir. Burada cehennem insanlığın gecireceği belli bir safa olarak nitelendirilmektedir. Karia suresi 9. ayette cehennem “um” = “ana” olarak nitelendirilir. Cehennem inkarcılar için terbiye alınan ders alınan bir konumdur. Üzerinde oldukları yolun onları hiçbiryere götürmeyeceğini öğreten bir dershanedir.

Dünya tarihinde cehennem hakikate inanma ile hayale inanma arasında bir ders alma konumudur. Allahın yolgöstericiliği ile insanların fikirlerini yol olarak kabul etme arasında ders alınan bir konumdur.

Onun içidir ki Meryem Suresi 71. ayette herkesin hayatlarında cehenneme varacakları belirtilir. Bu ayet insanların hayatlarında Allahın yolgöstericiliğini ihmal ettikleri zaman perişan oldukarını çok güzel anlatmaktadır.

Birinci veya ikinci dünya savaşları ve daha başka savaşlar insanlık tarihinde insanların yaptıkları kötü ameller neticesinde uğradıkları fitnelerdir.

Cehennemin insalığın bir merhalesi olduğunu “fitne” kelimesinin 2:191, 29:2 ve 29:10 ayetlerindeki tarifinden de anlaşılmaktadır: Fitne altının saflaştırılması anlamındadır. Altına karışmış olan süprüntü maddelerin ateşle ayrıştırılmasıdır. Altın yani nefs bütün hayali şeylerden aklı örten şeylerden temizlenmelidir ki toplum daha yüksek daha refah bir düzeye erişebilsin. Bireyler salih ameller üretebilsinler.