Bugün bayram…
21.02.2008
Şejouko Zafer Sürer
Bugün bayram…
Çocuksu bir heyecanla uykusuz geçirdiğim bir gecenin sabahında ilk kez yorgun değilim yine de. Çocukluğumun şeker bayramı sabahları geliyor aklıma. Bu yaşımda, bunca yıldır konuştuğum bir dilin, Adıgecenin dil gününde bu denli heyecan duymam birilerine abartı gelebilir. Fakat, beni yakından tanıyanlar anlayacaktır. Diasporada dil günü kutluyor olmaktan olsa gerek heyecanım. Akşama Ankara Derneği’nde kutlama yapacağız ve biliyorum ki, dünyanın birçok yerinde, aynı saatlerde, bizimle aynı heyecanı yaşayacak binlerce insan var… Bunu bilmek ne kadar güzel bir duygu.
Ya Adıge olup da, bu dilin tadından habersiz insanlar. Onların nelerden mahrum kaldıklarını, onlara anlatması gerekenlerin suskunlukları ve vurdumduymazlıklarına ne demeli. Bir hafta gibi kısa sürede okuma yazma öğrenerek, şiiriyle-şarkısıyla, öyküsüyle-romanıyla bir dili doyasıya yaşamak varken, vurdumduymazlıklara ne demeli.
Bugün Adıge Dil Günü… Ve Ankara’da kar serpiştiriyor. Çok sevdiğim şiir dudaklarımın ucunda: “K’osır Wes”. Çocuksu sevincim yavaş yavaş hüzünle karışık bir kokteyle dönüşüyor. En çok Adıgenin yaşadığı Türkiye’de Adıgece sınıfların 10 kişiyi geçmeyen mevcutları aklıma geliyor. Bu sefer “kar” yüreğime yağıyor.
Bugün Adıge dil günü… Akşama Adıgece sunulacak bir program var dernekte. Sunucunun gözlerine bakacak annesinden, babasından dili öğrenememiş gençler “seni anlamıyoruz” diye.
Bugün Adıge Dil Günü, derneklerde az sayıdaki dil öğrencileri, ilkokul birinci sınıf heyecanı duyarak okuyacaklar şiirlerini, şarkılarını. Belki de yüreklerindeki güzelliklerin hepsini yansıtamayacaklar heyecandan. Fakat onlar bir ilkin gururunu yaşayacaklar yaşamları boyu. Diaspora tarihi onları dil kurslarının ilk öğrencileri olarak kaydedecek.
Bugün Adıge Dil Günü…
Bütün dillere sonsuzluk dilemek geliyor içimden, çiçek bahçesi tadında bir dünya için…
http://www.kafkasfederasyonu.org/haber/ ... bayram.htm