Çerkeslerin Anasayfası

DAR - Vatanla Buluşulan Ev

Maykop kentinde 12 yıldır ‘Repetriantların Adaptasyon Evi ’ adında bir kent toplumsal örgütü varlığını sürdürüyor. Sırbistan’ın Kosova ve Metohiya krayında yaşayan Adıgelerin vatanlarına kitlesel olarak geriye dönüşlerinin sıcaklığının sürdüğü günlerde, geriye dönenlerin Rusya’daki reel yaşama adaptasyonuna yardımcı olmak amacı ile bu organizasyon kurulmuştu.


Bu organizasyonun başkanlığını son 8 yıldır, kendisi de repetriant olan, günümüzün toplumsal yaşamında faal katılımı ile dikkatleri üzerine çeken Yahya Andar yapıyor.

— Bizim organizasyonumuz, Adıgey’e gelenlere; daimi yaşam belgeleri, geçici yerleşim izinleri, vatandaşlığa geçiş işlemleri, evraksal işlemlerinde ve diğer problemlerinde onlara yardım sağlıyor.

En başta, vatanına geriye gelen kişi Rusça bilmiyor ve bu bir çok zorluğa sebebiyet veriyor. Bunun yanısıra biz gelen repetriantın Çerkes olduğunu gösterir evrağı hazırlayarak geriye dönüş hakkına sahip olduğunu gösteriyoruz. Bu daha ziyadesi ile Türkiye’den gelenlere mahsus bir problem, onlar kendi tarihsel soyadlarını taşımıyorlar, Türkçe soyadları taşıyorlar. Diğer ülkelerden gelenler için böylesi bir problem söz konusu değil. Bunun yanı sıra doğal olarak geçici oturum belgesi, sürekli oturum belgesi ve vatandaşlık işlemi için gerekli olan evrakların hazırlanmasında, evrakların tercüme işlemlerini de yapıyoruz.

Bizim çok büyük olmayan bir yurt binamız var, burada vatanına dönenler bir süre ikamet edebilirler. Dil kursları açılması için yardımcı oluyoruz, tıbbi sorunlarının çözümünde yardımcı oluyoruz.

— Geçen yıl binanız ile alakalı bir sorununuz vardı...

— Evet, gerçekten eski ‘Fabmay’ isimli anaokulunun binası bize belli bir süreliğine devredilmişti, Savcılık binanın kent yönetimine devri hakkında dava açmıştı. Ama şükürler olsun ki mahkeme bu davayı red etti ve problem ortadan kalkmış oldu.

‘DAR’a ait bina bir kaç fonksiyonu birarada yerine getiriyor; burada geçici süreliğine repetriantlar yaşıyorlar, vatandaşlık işlemleri sonuçlanana kadar bu binaya onlarca kişi kayıtlı oluyor. Elbetteki Adıgey’e geri gelen herles, ilk geldiğinde kendinin ikamet ettiği yeri belgelemek için akrabalarını bulamıyor, bu durumda bu binaya kaydoluyorlar. Bu kayıt işlemi olmadan bir işe başlamaları tıbbi yardım vb. şeylerden faydalanmaları zor oluyor.

Bu binada sadece Kosova’dan gelen Adıgeler değil, şu an için ev satınalacak veya kiralayacak maddi güce sahip olmayan diğer ülkelerden gelen repetriantlar da faydalanıyorlar.

— Muhacirlerin torunlarından kaç kişi vatanına geri döndü?

Bizim elimizdeki bilgilere göre, burada Adıgey’de doğmuş çocuklarla birlikte 811 kişi.

Eğer geldikleri ülkelere göre söyleyecek olursak, Türkiye’den gelenler 418 kişi ile en kalabalık grubu oluşturuyorlar. Bunlardan 46 tanesi burada evlendi. Suriyeden 187 kişi (25 kişisi buradan evli), Kosova’dan 160 kişi (9 kişisi buradan evli) , Ürdün’den 40 kişi (7 kişisi buradan evli), İsrail’den 6 kişi ( 2 kişisi buradan evli)


Geçen yıl geriye dönenlerin sayısı 89 kişiydi, bu yıl ise şimdilik 26 kişi.

Repetriantlar için kota konusu ise; biz bu yıl kotanın 350 kişi olmasını istediğimizi bildirdik fakat bu kotada gördüğünüz gibi ne yazıkki sonuna kadar kullanılmadı. Kısaca geriye dönmek isteyenler için pratikte bir engelleme yok. Biz yerleşmeleri hususunda burada yardımcı oluyoruz.


Sovyetskaya Adıgeya, 01 Ağustos 2010
Cherkessia.net

Hangi mantıkla, hangi hakla, hangi gerekçeyle kişinin anadilindeki soyadı zorla elinden alınır ve ona uydurma bir soyadı verilir?

Bizim soy ismimiz (Şeref) Babannem tarafından geliyor.Çünkü Soyisim Kanunu çıkınca köy meydanına masalar hazırlanıyor,memurlar soy isimleri veriyorlar.Herkez soy isim almaya giderken Babanneme ''Seyide hadi sende gel, Soyisim kaydettirecekmişiz,bu mecburmuş'' falan demişler.Babannem ''Vallahi gitmem,benim soyum sopum belli.Çocuklarımında.Benim Soyismim Ğoğo,Çocuklarımın Decen.Soyu belli olmayan gitsin''
İnat etmiş,gitmiyor.Babamın dayısıda''Abla yapma gel''diye ısrar etmiş ama yine gitmemiş.En sonunda babamın dayısı nasıl ikna ettiyse memurları Babanneme de kendi soy ismini yazdırtmış babaannem gitmeden.

Not:Soyisim kanununda dedem Şyok tabi,Kurtuluş savaşında Şehit olmuş.Çerkezlerde Kızçocuğu ölene kadar babasının soyismini taşır.Babaannem onun için benim soyismim Ğoğo diyor.Bakın bu Kültürümüze ait ince bir tepki.Ve Çocuklarımın soyismi Decen diyor.Çünkü onlara soyisim babalarından geliyor.

Böyle,ne yapalım,üzgünüz amma oldu birkere mi diyelim....