Çerkeslerin Anasayfası

Bazen şunu düşünüyorum,''Dağıstan, Kafkasya, Çerkez, Şeyh Şamil''derken onlara ait nasıl bir iz taşıyoruz üzerimizde?
Şeyh Şamil, bir imamdı, inançlı ve samimi. Peki, onu lider ve önder olarak kabul eden bugün ki Dağıstan halk toplulukları, neden onun hayat felsefesine uygun hareket etmez.

’Yok, öyle bir şey...’ demeden önce şu soruyu kendinize bir sormalısınız;

Dış görünüşü değil belki ama beyin ve ruh yapımız ile onun hangi özelliğini taşıyoruz üzerimizde?

Kültürel ve inanç noktasında ''Çerkez'ler için yıllardır yaptığım gözlemler, kendim dâhil ne yazık ki pekte iç açıcı değil. Kültürümüze sahip çıkarken imani temel noktalarda zaafiyetlermi yaşıyoruz acep?(...ki kültürümüze sahip çıkma hususuda aslında tartışmalıdır. Çıkıyor muyuz gerçekten? Aradabir Çerkezce konuşmak, düğünlerde halk danslarımızın kıvrak figürleri ile dans etmek, cenazelerde bir araya gelip ağlaşmak ile bir toplum kültürüne sahip çıkmışmı olur sizce?) Herne ise yazımızın konusu bu değil.

Eskilerinde imani konularda hep yetersiz kaldığına dair öyküleri dinlemişizdir. Eskiler, eskide kaldı diyelim, yeni nesilden kaç kişi inancı kuvvetli birey olarak varlığının ağırlığını ortaya koyabilecek seviyede yetişiyor. Şimdi rahmetli olan bir büyüğümüz vardı, şöyle demişti;''Ben İstanbul gibi bir yerde beş kız çocuğu yetiştirdim, hepsininde inancı kuvvetli. Heyhat ki, beş kızım ise bir tane inancı sağlam kız torunu yetiştiremedi.''

Dehşet sözler bunlar.

Milliyetçilik yapalım derken sanki biraz peygamber ahlakından mı uzaklaşmaktayız?
Yeni nesile, bizim umutlarımız gözü ile baktık. Umutlar, umutsuzluğa dönmekte. Ahlaken güzel olan genç dostlarımız, imani açıdanda bu güzelliklerini bir tamamlayabilseler iyi olmazmı dostlar. İstanbul’a misafir gelen bir başka büyüğümüzün derdi ise köyde camimiz var, imamımız var ancak saflarımız boş. Tek sıranın bile zor dolduğu bir cami halini aldı köyümüzün camisi.

Dedim ki; gençler köyü terk ettiler, ondandır.
Cevap;''Gençler, köydeykende camimiz hep boş idi.''deyince üzüldüm. Aldığımız kimi haberlerde de diğer Çerkez köy camilerinde de durumun pek farklı olmadığı idi. İyide hani Şeyh Şamil felsefesi, en önemlisi hani Peygamber ahlakı. Yinede olayın iyi tarafından bakalım diyecektimki, olmadı.
Geçen bir zaman diliminde abimiz sayılan bir büyüğümüz ile sohbet ettik, konu bizim Çerkez'lere geldiğinde, kendisinin çok kızdığını gördüm ve ''Çerkez Kültürü adına, dedikodudan başka bir şey yapamayanları benim önemsemem mümkün değil''demesi nedense benide pek şaşırtmadı ve tabi ki bu sözler bana kurşun gibi geldi. Düşününce de hak verdim, doğruya doğru, bir neslin imani zaafiyetler içinde yetişmesi ve birbirinden uzak düşmesinin sorumluları kimdi ve neden uzak düşülmüştü ve neden imani yönleri zayıf kalmıştı?
Bunun ipuçlarını bize verecek bir makaleyi bu yazımıza dâhil etmek isterim.

Hacettepe Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Fahri UNAN, a ait ''Bir XVI. Yüzyıl Yazarının Zihniyet Dünyasında Milletlerin İmajları'' isimli bilimsel makalesinde Çerkez’lerin kişilik özelliklerine dair ipucu verecek bazı bilgiler mevcut.
Prof. Dr. Fahri UNAN bu makalesinde''Çerkez''lerin özelliklerin açıklarken dayandığı kaynak, Kınalı-zade’nin ahlâk üzerine yazılmış olan Ahlâk-ı Alâ’î’ isimli eseridir.
Ahlâk-ı Alâ’î; esas olarak üç kitap hâlinde kaleme alınmıştır. Birinci kitap, teorik mânâda ahlâk ilmine ve ferdî ahlâka tahsis edilirken, ikinci kitapta âile ahlâkı, çocuk eğitimi ve görgü (âdâb u mu’âşeret) kāideleri işlenir. İkinci kitâbın altı, yedi ve sekizinci kısımlarında (bâb) ise devlet (medîne) ve cemiyetle ilgili konulara yer verilir. Üçüncü kitap aynı konunun devâmı niteliğindedir. Eser, sonunda yer alan bilgiye göre, 25 Safer 973 yılı Cuma (mîlâdî 22 Eylül 1565 Pazartesi) günü tamamlanmıştır. Dönemin Sûriye Beylerbeyi Semiz Ali Paşa adına kaleme alınması dolayısıyla, esere Ahlâk-ı Alâ’î isminin verildiğini biliyoruz.
Şimdi, XVI. asırda önde gelen bir Osmanlı yazarının kaleminden Çerkez’lerin nasıl değerlendirildiğini okuyabiliriz: Bu bilgilerin, belkide şimdiki yeni nesil Çerkezlerin kafasına takılan bazı sorulara cevap olacağını ümit ederim.
Şu soruyu da akıllardan hiç çıkarmamak gerekir. Eğer mesele genler ile ilgili ise bu gen şimdiki yeni nesilde de var. Yani değişmez, beklenen, acı hakikat son, Çerkez’lerin bazı huylarını(bana göre haklı olarak)beğenmeyen, yeni nesil Çerkez’leri de beklemekte.
Lafı fazla uzatmadan buyurun tespitleri okumaya.


Çerkezler:
Kınalı-zade’nin burada sözünü ettiği Çerkezlerin münhasıran Mısır Memlûkluları oldukları anlaşılıyor. Nitekim verilen bilgiler ve değerlendirmeler, tamâmiyle bu çerçeve içerisinde ele alınmış ve Memlûklular üzerine oturtulmuştur.(Bilgi Notu: Memlûklular'; 1250–1382 yılları arasında Türk Memlûkları(Bahrî Memlûklar), 1382–1517 yıllan arasında da Çerkez Memlukları (Burcî Memlûklar)olarak saltanat sürdüler.)
Buna göre, Çerkezlerin çoğunluğu şekil îtibâriyle güzel, bedenen sıhhatlidirler; vakar, haşmet, dindarlık ve emânetle vasıflanmışlardır. Ne var ki, saf (sâde-dil)dırlar; ebleh (bön)dirler; tedbirli davranmayı bilmezler; kibirli ve gururludurlar.
Kınalı-zâde, Çerkezlerde olumsuz vasıflar olarak gördüğü nitelikleri daha iyi açıklamak için bir takım târihî hâdiseleri zikreder. Ona göre, Mısır tahtı 780’lerde Berkûk Çerkesî’nin eline geçmiş ve 912 yılına kadar Mısır ve Şam’ın yönetimi Çerkezlerin elinde kalmış, Mısır’da saltanat kuldan kula intikal etmişti. Son derece gururlu ve kibirli olmaları dolayısıyla, kendi devletlerini Osmanlı devleti ile denk ve aynı kuvvette görüyor ve Osmanlılara kafa tutuyorlardı. Sultân (II.) Bâyezid’le Sultan Kayıtbay arasında anlaşmazlık ortaya çıkınca, halim-selim bir insan olan Bâyezid, gurûru bir tarafa bırakmış ve aradaki anlaşmazlığı gidermek için elçiler göndermişti. Fakat, Çerkezler gururları yüzünden olumlu bir tavır sergilemediler. Sonunda Osman oğullarının iftihârı, Îrân ve Tûrân ülkelerinin fâtihi ‘sâhib-i zamân’ Yavuz Sultan Selîm, bunların sergiledikleri bu küstahlığa ve cesâret gösterisine tahammül edemedi; kötülüklerini def’ etmek için Arap beldelerine, Şam ve Haleb üzerine sefere çıktı. O sırada Çerkezlerin başında Kansu Gavri bulunuyordu; kendisi akıllı, re’y ve tedbir sâhibi birisi idi. Başına gelecekleri gördüğü için, şahsen Osmanlılarla savaşmak yerine, onlara (Yavuz’a) itaat etmenin daha doğru olduğunu düşünüyordu. Ne var ki, kendisinin dışındaki Çerkez ileri gelenleri, akıllarının eksik olması, cehâletlerinin gâlip gelmesi, kibir ve gururlarının ifrat derecesinde bulunması yüzünden “merhûm Gavrî”ye çıkıştılar; “Sen Osmânludan korkarsın, Mısır’da otur, biz serhadlere varalum, anun hakkından gelelüm” demeye başladılar. Sonunda merhûm Gavri de, ister istemez Haleb’e doğru yola çıktı; Mercidâbık’ta 912 yılı Receb’inin birinci günü Osmanlılarla savaşa tutuştu; Çerkezler hezîmete uğradılar; Sultan Gavri ve ileri gelen emirlerden şecaat sâhibi Şam nâyibi Mîbay da dâhil, pek çok Çerkez savaş meydanında öldü. Mısırlılar, bu hâdise sonunda itaat edeceklerine, başlarına Tumanbay’ı geçirerek karşı koymağa devam ettiler; Yavuz Sultan Selim’in, ‘bana tâbi olur, hutbe ve sikkelerde adımı zikrederseniz, üzerinize gelip sizi yerlerinizden etmeyeceğim, eski ahmaklığınızı da affedeceğim’ demesine rağmen, savunmaya geçtiler. Sonunda Yavuz Sultan Selim, ‘günah benden gitti, vaktinize hazır olun’ diyerek üzerlerine yürüdü; 913 yılında Gazze ve Mısır’da birçok muhârebe oldu. Fakat, serçe ile şâhin bir midir?.. Sonunda hepsi, devletleriyle birlikte helâk olup gitti.(Makaledeki bilgi burada sona ermekte)
Bana göre, bizim millet keşke ''aşırı kibir ve gururlu'' olması idi. Bence yeni nesil Cezi’lerin gözüne takılan bütün nahoş alışkanlıkların altında gurur ve kibir yatmakta. Bilindiği üzere dinimizde gurur ve kibiri hoş karşılamamaktadır. Yüce Dinimiz İslâm, insanlara, alçak gönüllü olmayı öğütlemiş, kibir ve gururdan da, uzak durmalarını istemiştir.
Nitekim Kur'an-ı Kerim'de Cenab-ı Hakk şöyle buyuruyor:
"Küçümseyerek insanlardan yüz çevirme ve yeryüzünde böbürlenerek yürüme. Şüphesiz Allah kendini beğenmiş, övünüp duran kimseleri asla sevmez."( Lokman, 18.)
Bir gün Resül-i Ekrem Efendimiz: Kalbinde, zerre kadar kibir bulunan kimse, Cennete giremez." buyurdu. Ashab'dan Malik b. Mirare; "Ya Resûlallah! İnsan, elbisesinin ve ayakkabısının, güzel olmasını sever"dedi. Resûl-i Ekrem de, "Allah güzeldir, güzelliği sever. Kibir ise, hakkı kabul etmemek, insanları hor görmektir."( Riyazu's-Salihîn Ter. 2/44.) buyurdular.
Not;Yazı paylaşımının orjinalide tarafıma aittir.''Hayata Edebice Bakan...''yeni edebiyatseverler ile tanışmamıza vesile olması dileği ile burada bulunmaktan onur duyduğumu belirtmek ister saygılar sunarım.
Alıntı Kaynak:http://www.edebisohbet.com

Çerkesler'in manevi dünyasında çağın insanları ile kıyasladığımızda bir problem yok. Çerkesleri Ancak Çerkeslikle İlgili Bir Faliyette Görüyor Ve Bu Gibi Durumlarda Çerkes Olup Olmamayı Sorguluyor Olduğumuzdan Dolayı Diğer Yaptıkları İşleri Görmüyor Olabilirsiniz.

Örneğin Camiye Gidince Acaba Hangileri Çerkes Diye Kendi Kendinize Soruyor Musunuz. -Elbette Sormazsınız-
Sizin Verdiğiniz Örnekteki "Gençler Olunca Cami Boşalıyor" Sadece Çerkesler İçin Geçerli Bir Durum Değil. Dünyanın Bütün Müslümanları Böyle Değil Mi! Çerkesleri Örnek Gösterip Yaklaştırmaya Çalışacağım Dernek Uzaklaitırmaktan Başka Bir İşe Yarar Mı Böyle Sözler!

Çerkeslerin Manevi Dünyası Geleneklerinden Gelen Güzellikle Birlikte Temizdir. Geçmişte Yaşananlar Şimdiki Şartlar Ve Çerkes Olmayanların Çerkesler Üzerindeki Etkileri Değerlendirilmelidir. Çerkeslerin Manevi Dünyasında Problem Olduğunu Düşünmek Daha Doğrusu Açıkça Konuşmak Gerekirse Çerkeslerin İslamdan Uzak Olduklarını Düşünmek Çok Yersiz Olur.

Çerkeslerin Kültürlerine Sahip Çıkmaya Çalışırken İslam Adına Hiç Bişey Kaybetmiyorlar Bunu Aklınızdan Çıkarın.


İkinci Mesele Yukarda Dediğim Gibi Çerkeslerin Geçmişte Neler Yaşadıklarına Ve Çerkes Olmayanların Çerkesler Üzerindeki Etkilerine Bakmak Lazım. Tüm Tarihi Savaşla Geçmiş Dünyanın Gördüğü En Büyük Zulmü Ve Soykırımı Yaşamış İnsanların Torunları Olduğumuzu Unutmayın. Yani Kimse Keyfi Yerinde Rahat Oturmuyordu. Bu Kısım Anlatmakla Bitmez Onun İçin Kısa Kesiyorum.

Çerkesler'e Dışardan Yapılan Müdahalelere Bakarsak (Rusların Etkileri Zaten Ortada) Osmanlı Çerkesler'in İslamlaşması İçin Ne Yapmıştır. Dünyanın Bir Çok Yerinde Osmanlıya Ait İslami Eserler Görürsünüz, Kafkasya'da Görebiliyormusunuz! Kafkasya'yı Köle Ticareti, Cariye Merkezi Yapmaya Çalışmaktan, Ruslara Kendilerine Ait Olmayan Halkı Ve Toprakları Vermekten Başka Ne Yapmış! Bu Konuyada Ömrümüz Yetmez Yaramız Derin...


Çerkesler'in Yaşadıklarınına Ve Şimdiki Durumlarına Bakınca Binlerce Kez Şükretmek Lazım....

Siteye Gelen Hele Bu Şekilde Gelen Herkesi Diğerlerinden Kat Kat Daha Fazla Sevinerek Karşılıyorum. Hoş Geldiniz Yazıp Geçmedim Yazınıza Değer Verdim Ve Ben Asla Tartışma Yaratmak, Kişilerle Uğraşmak Niyetinde Değilimdi. Önemli Olan Şahıslar Değil Fikirlerdir.

İlk Yazınızdaki Tarzda Olan Düşünceler Çerkesler'i İslamdan Dahada Uzaklaştırmaktan Başka Bişeye Yaramaz. Ya Din Ya Çerkeslik Diye İki Seçenek Çok Kez Sunuldu Bize Ama Birini Seçmek Zorunda Değiliz Ve Emin Olun Hiç Bir Çatışmada Yaşanmayacaktır. Burda Demek İstediğim Çerkes Kültürü İle Uğraşanlar Maneviyatını Kaybediyor Gibi Bir Düşünce Tamamen Yanlıştır.

Din Bireysel, Kültür Toplumsal Ağırlıklı Olduğu İçin Yaşanan İnancı Sizin Görmemeniz Doğaldır.(Din Sadece Bireysel Kültür Sadece Toplumsaldır Demedim Lütfen Buraya Takılmayın:) )

Çerkes Köylerinde Camiler Boş Aynı Diğer Köylerdeki Gibi Hiç Biri Tıka Basa Dolu Değil, Bu Kıyaslamada Yersiz


Gelin Biz Şikayet Etmek Yerine Yol Gösteren, Yaşayarak Örnek Olanlardan Olalım

Çerkeslikle İlgili ÇoK Fazla Yazı Yazan İnsan Var Yazıların Hemen Hemen Hepside Şikayet Dolu Bu Beni Çok Üzüyor. Çözüm Üretemiyoruz.

Çerkeslerin Hem Kültürlerini Hem Dinlerini Korumalarını Sağlamak İçin Bir Öneriniz Var Mı?

Ne Yapabiliriz?

çok güzel yazmışsınız...

Hoş geldiniz Huldzar,paylaşımlarınız çok hoş,Allah rızası için yazan parmaklardan Allah razı olsun...

Sevgili kardeşim öncelikle aramıza hoşgeldin bir geldin pir geldin Allah Razı olsun Bizlerin direk olarak söyleyemediğimizi sen direk söyledin yani kralın çıplak olduğunu hatırlattın bizlere. Acaba kral çıplakda bizler neden söyleyemiyoruz, söyleyemiyoruz çünkü çıplaklık artık bizler için bir felsefe olmuş gibi çıplaklık bizim yaşam tarzımız olmuş gibi söyleyemiyoruz çünkü bizde çıplağızda ondan. Geçenlerde sohbet odasında acaip acaip nickler acaip acaip yazılar gördüm ve bunları yazanlar büyük ihtimalle cahil kişilerde değil lise mezunu okumuş belli kültürü olan kişiler kendi adına mezıthayıdıyışıtır demiş yada bir diğeri kafkas mitelojisini çok sevdiğini, kafkas mitelojisine hayranlığını belirtmiş veya bir diğeri İsimlerin en güzelini bırakmış ve Tham vırazı vuhun diye ne kadar çerkes olduğunu göstermiş anlayacağınız bizim galiba sol yanımız ağrıyor ama ilacını bir türlü bulamıyoruz. Ve ayrıca bu konularda bir ah etsen karşıdan sopa yeme durumuda var yani çerkeslik adına en kutsal değerlerimizi bile savunamayacak duruma getiriliyoruz.

Sevgili kardeşim araştırmalarıma göre çerkesler arasına bu anti islam felsefesinin yerleşmesi Rusların kafkasları ele geçirmesi yağmalaması ve çerkeslerin savaş için olan sebeplerinden en önemlisi olan islamın ellerinden alınması veya yozlaştırılması olarak görülür. Ruslar çerkeslere Allahı unutturmak için ellerinden gelen her şeyi uygulamışlar başta içki ile uyutmuşlar ve daha sonra Rus kızları ile kafkas ırkını bozmaya kalkmışlar ajanları ile Şamil döneminde olmayan islama ters düşen uygulamaları adet olarak benliğimize kazımışlar.

Gelinen noktaya bir bakarsak bizler yani Diyaspora belki o kadar değil ama kafkaslarda yaşayan soydaşlarımız; Alevilerin Hz Ali (r.a) 'yi örnek alıyoruz diyerek bektaşiden sonraki yanlış uygulamalar ile biz Alevi yiz Aliyi seviyoruz ama namaz kılmıyoruz vs söylemlerine benzeyen bir kültürün içinde bulmuşlar kendilerini.

Evet tabi.... gerçekleride kabullenmemiz gerekiyor önümüzde Kafkas ırklarının yaşadığı büyük bir mitelojik tarih var ve bu tarihin izini silmek elbette o kadar kolay değil ama önümüzde koca.... bir ışık (islamın ışığı Hz Kur'an) varken Şeyh Şamillerin, imam Hamzatların yaşantısı varken Kominist Rusların bile terk ettiği bir yaşantı tarzını benimsememiz çok üzücü ve bir o kadarda düşündürücüdür. Allah bizleri İslamın yolundan ayırmasın bizleri islamın tacı Hz Kur'an ın ışığı ile nurlandırsın.... Hakkınızı helal edin Allaha Emanet olun....