Çerkeslerin Anasayfası

Türkiye coğrafyasında, özelliklede yoğun çerkes topluluğunun olmadığı bölgelerde yaşayan insanlarımız... o bölgenin etnik ve kültürel yapısı altında yavaş yavaş kendi benliklerinden uzaklaşırken..
Hep birlikte bir ortak yaşama.. ama hakedilen ve bize has yaşam biçiminde bir ortak yaşama özlem duyarken..
Genç insanlarımız; kültürünü paylaşmayı ve sohbeti bilgisayar ortamında gidermeye çalışırken..
Thamedelerle olan (jenarasyon farkındandır efendim, dediğimiz) iletişim ve algılama ortamımız gittikçe yok olurken..
''Anavatana dönüş'' daha başka baharlara bırakılırken..
Daha bir çoklarını sıralayabiliriz.


Kendi yaşam alanlarımızı (gettolarımızı) oluşturmak..
Gereklimidir?
Mümkünmüdür?
Nasıl gerçekleşebilir..

Paylaşalım mı..!

Gerekli deÄŸildir
Mümkündür
Nasıl gerçekleşebileceğini bilmiyorum







Yaşadığı bölgede yoğun çerkes nüfusu olmamasının benliğinden uzaklaşmak anlamına gelmediğini bir Konyalı iyi bilir sanırım.Burada sadece bir tane Karaçay köyü (daha doğrusu kasaba,köy deyince çok kızıyorlar ) var,yalnızlar diye Karaçaylılıklarından hiç birşey kaybetmemişler.Yabancılarla bile kendi dillerinde konuştuklarına çok şahit olmuşumdur.Benim köyüm değil yabancılara,başka köyden bir adiğeye bile bir karış toprak satmayacak kadar bağnazdır (bunun yerine başka hangi kelime kullanılır bilemedim) .. Yani sayınız ne kadar az olursa olsun dışarıya karşı oldukça kapalı olabiliyorsunuz.Bir getto oluşturmuşsunuzdur zaten.Her köy,her dernek-vakıf vs zaten bir gettodur.Asıl önemli olan bu alanların içinde benliğimizi korumaktır,ki bizim sorunumuz da bence bu.Kimileri buna gönüllü asimilasyon diyor.Başka insanlar Çürüksu bir fanusta yaşadığı için kültürünü %100 koruyor sanır,ama Çürüksu'da 40 yaşın altında kimse Adiğece konuşamaz.Bunun gibi mesela..

Yorumunuz için teşekkürler Bramkhan. ''Gönüllü asimilasyon'' tam yerinde bir söz sanırım.. Satır arasındaki ''başka bir köyden Adıge'ye bile bir karış toprak satmamak'' çözüm olmuyor tabii. Özellikle köyden (veya kasabadan) kentlere göç gerekliliğini çoğu kez korurken, asimilasyon adına en büyük tehlikeyi de beraberinde getiriyor.. Çünkü kendi yerleşik düzeninden ve cemaat ortamından dışarı çıkmak yeni bir yaşam kültürünün içerisinde kaybolmamıza neden oluyor. Farklı cemaat yaşamlarını ve lobilerini inceliyorum çoğu kez.. Mesela yüzyıllardır Ermeni cemaatleri kendi kültürlerinde kısmi yozlaşmalara uğrasalar bile yine de kendi cemaat ortamlarını koruyabiliyorlar.. Burada en önemli unsur farklı bir dine mensup olmaları elbet.. Biz aynı dine mensup farklı etnik kimliklere, sosyal yapı ve kültüre sahip insanlarla beraberiz.. yine de diğer ülkeler diasporasında farklı bir dine mensup olsak bile asimilasyona uğramamıza engel olunamıyor..
Benim bahsetmek istediğim daha çok kentlerde kendi gettolarımızı yaratmak..
Belki de Çerkes kimliğimin yanısıra, mesleğimin de getirdikleriyle bir hayalim var..
Şehrin dışında ama ulaşım imkanları elverişli.. Bizlere has mimari motifler taşıyan.. kültürümüzle barışık imkanları ve sosyal yaşam alanlarıyla.. En azından ilköğretim okulu olan.. Belki 25-30 evle başlayıp, gittikçe büyüyen bir proje..

doğanın kanunudur bu, bitki hayvan fark etmez tehlikeden korunmak için çoğu bir aradadır, bu bir kalkandır ve doğa insana en doğru olanı gösterir. bu yüzden mutlaka gereklidir.

karaçaylar nasıl kendilerini koruyorlar anlamadım onlar saden türk değilmi kendi dilleri dediğiniz aşşağı yukarı türkçe ile aynı sadece lehçe farklılıkları var karaçaydan gelen öğrenciler ile konuştuğumda türkçe konuşuyorlardı yani öz dilleri türkçe. sonra sizin köyünüzde başka köylerden gelen çerkeslere bile yer vermemk olsa olsa cahilliktir kendini koruma derken eğer bir çerkese bile yer vermiyeceksen köyünde neyi koruyorlar anlıyamadım bunun çerkeslikle falan alakası yok bir gün gelir çerkese yer vermiyen köylülerininz türk melholara bahçelerinin yan tarafında bir ev yapımı yer verirler hatta veriyorlardır bile

daha geniş bakmak gerek meselelere, ırkçılığı şöyle dursun milliyetçilik bile normal bir dönem için gereksizdir.

sadece işgal dönemleri için milliyetçi olabilirsiniz.

diasporadaki bir adige'nin milliyetçi olması doğal ama türkiye'de bir türk'ün almanya'da bir alman'ın milliyetçi olması çok gereksizdir.

olaylara daha geniş açıdan bakmak gerekli...

Çok önemli faktörlerden biri.

Yaşadığımız şehirlerde,metropollerde kendi muhitlerimizi oluşturmak.

İstanbul ve diğer şehirlerde, diğer halklar, bilhassa Kürtler kültürlerini muhafaza edebilmişlerse eğer gurbetcilikte devamlı kendilerine ait muhitler semtler oluşturmuş olmalarından.İçiçeliklerin,beraberliklern zamanın genelini işgal ettiği toplumlarda kültür,anadil tüketilirken kendini üretir,genişler.Hatta her türlü kurumlaşmalar o halkın içinde gerçekleşir.Evlilikler dahi.

Çoğu zaman şahidizdir ve gerçek bir şeydir.Aynı sokaklarda iş ortaklıklarını edinen çocukluk arkadaşları çoktur.Aşklar ve sevdalılıklar çoğu zaman aynı mahalle ve sokaklarda filizlenir.Hatta bu sürekli çalıştığımız iş yerlerinde bile gerçekleşir.3-4 yıl çalıştığımız iş yerlerinde sevdalar,aşklar ve evliliğe dönüşen beraberliklere şahidizdir.

Onun için bu tür muhitleşmelerimiz asimilasyona bir set çekiş olacaktır ve kültürel dönüşümü geri getirmesini kolaylaştıracaktır.

Folkloriklikten öteye gidemeyen STK'larımız bu tür örgütlenmeler sağlayabilse.Hatta taşıma sistemleriyle böyle bir kaç muhitleşmiş yerlerimizden çocukları alıp dil kurslarına götürüp daha sonra evlerine teslim etse.Artık sivil toplum örgütlerimiz bu tür çağın globalleşen kültür anlayışıyla yarışır hale getirebilse kendini.Diaspora zenginleri,hali vakti yerinde olanlar bu tür yapılanma için ellerini cebe atsa ve bir fonlaşma anlayışı oluşturabilse bu işler için..................

Metropollerde ve şehirlerde muhitleşme anlayışı olmalıdır Çerkeslerde....

içimden çürük sulu olmak geldi